ซูหมิงจื่อแอบย้อนกลับเข้าโหวฝูอย่างเงียบ ๆ ใจหายใจควั่นรีบกลับสู่ตำหนักของตน
กระนั้นก็ดี ทั้งคืนไม่ได้กลับ ถ้าถูกบิดามารดารู้เข้า ย่อมต้องถูกตำหนิไม่จบไม่สิ้น
แต่ผู้ใดคาดคิด กลับไร้ผู้ใดสนใจ
ฮูหยินหว่านนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียง กิจการใด ๆ ไม่แยแส
ซูหมิงเพ่ยใกล้สอบจุยเหรินเต็มที อยู่ในช่วงเวลาสำคัญยิ่ง ทั้งวันปิดตัวอยู่ในห้องหนังสือท่องตำรา
ซูหมิงเทียนปฏิบัติหน้าที่อยู่ในหมวดจินอู๋ คืนวานเป็นเวรของเขา ทั้งคืนมิได้กลับเลย
เวยหย่วนโหวยุ่งอยู่กับการบำเพ็ญตนสืบเสาะวิถีเซียน เวลาที่เหลือทั้งหมดใช้เสเพลเคล้าคลึงกับอนุภรรยาทั้งหลาย
ตระกูลเวยหย่วนโหวไร้ซูซูเหยา ก็เริ่มวุ่นวายขึ้นอีกครา
คนเฝ้าประตูไม่อยู่เฝ้าหน้าประตู กลางวันแสก ๆ ไม่รู้หนีไปเกียจคร้านแห่งใด สาวใช้ในตำหนักยามค่ำกินสุราเล่นการพนัน ยามปฏิบัติงานกลางวันก็หาวหาวนอนนอน
ยังมีพวกกล้าหาญ แอบลักของในตระกูลออกไปแลกเป็นเงิน
มารดาผางเห็นภาพเช่นนี้ ก็เงียบ ๆ ส่ายศีรษะ
ยามที่คุณหนูใหญ่ยังอยู่ โหวฝูแห่งนี้เคยวุ่นวายเช่นนี้แหล่งใด
คุณหนูใหญ่แม้ดูภายนอกอ่อนโยน แต่ไม่มีบ่าวรับใช้ผู้ใดกล้าแสร้งว่างานหรือเจ้าเล่ห์ต่อหน้านาง
แม้คุณหนูใหญ่จะบาดหมางไม่ลงรอยกับฮูหยิน แต่ขณะที่คุณหนูใหญ่อยู่ในตระกูล พวกสาวใช้บ่าวรับใช้ยังเกรงกลัว ไม่กล้าอุกอาจ
คุณหนูใหญ่เพิ่งจากไปได้ไม่กี่วัน ตระกูลก็วุ่นวายราวกับเช่นนี้
มารดาผางเป็นสินสมรสติดตัวของฮูหยินหว่าน โฉนดขายตัวยังอยู่ในมือของนาง มิฉะนั้น นางเองก็ปรารถนาจะจากไปพร้อมคุณหนูใหญ่เสียด้วยซ้ำ
ซูหมิงจื่อกลับสู่ตำหนักของตน จัดการของเล็กน้อย แล้วมุ่งสู่สวนชุนจิ่งที่ฮูหยินหว่านพำนัก