ซูซูเหยายิ้มบาง สายตาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเซี่ยอวี๋ "ข้าเป็นเพียงพ่อค้าหญิง ได้แต่คิดค้นหนทางหาเงินบ้างเท่านั้น จะไปทำสิ่งใดได้"
เซี่ยอวี๋ชื่นชอบทองคำ แต่ก็ไม่ใช่คนโง่
ตรงกันข้าม สัญชาตญาณทางการเมืองของเขาแหลมคมยิ่งนัก
ซูซูเหยาแรกเริ่มทำการค้าเกลือลับ ต่อมาเป็นยุทธปัจจาภัณฑ์ แล้วก็ขุดเหมือง...
แต่ละอย่างกลับทำได้รุ่งเรืองระเบิดไปหมด
ไม่เพียงเท่านั้น นางยังเลี้ยงทหารองครักษ์ไว้ในไร่นาถึงนับพันคน
ในมือของนางมีทั้งเงินทอง มีทั้งเสบียงกรัง มีทั้งอาวุธ และมีทั้งผู้คน...
บิดาเป็นแม่ทัพแดนเหนือ สามีคุมหน่วยจินอีเว่ย และเมื่อไม่นานมานี้ ซูหมิงหนานก็ได้เลื่อนตำแหน่งในหมวดจินอู๋ขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยเล็ก
หมวดจินอู๋คุมความปลอดภัยพระราชวังในเมืองหลวง หากนางลุกฮือขึ้นสู้เสียเมื่อใด ย่อมมีโอกาสชนะไม่น้อยจริง ๆ
"พวกเราเป็นคนร่วมสกุลเดียวกัน คนซื่อก็ไม่พูดคำลับ เจ้าจะหาที่ตายก็อย่าลากข้าไปพัวพันด้วย" เซี่ยอวี๋หยิบผลไม้จากบนโต๊ะ เช็ดกับเสื้อสองสามที แล้วกัดกินเข้าไปอย่างใหญ่
"เจ้าว่าข้าพูดถูกหรือไม่ น้องตระกูลซู"
ซูซูเหยาเพิ่งได้เห็นท่าทีเกรงขามเช่นนี้ของเขาเป็นครั้งแรก
นางก้มหน้าลง คลึงนิ้วมือเบา ๆ
นางไม่เคยคิดจะก่อกบฏเลย
แรกเริ่มที่ทำสิ่งเหล่านี้ ก็เพียงเพื่อปกป้องความปลอดภัยขององค์เจ้าและตนเอง
หากวันใดองค์เจ้าต้องเผชิญอันตราย นางก็จะมีฤทธิ์พอที่จะช่วยผู้นั้นออกมาได้
ใครจะไปคิดว่า การเตรียมการเพื่อรักษาชีวิตเพียงเท่านี้ กลับบังเกิดขนานใหญ่ถึงเพียงนี้
คนที่จ้างไว้ทางเหมืองแร่ ไม่เพียงมีราษฎรผู้ดี ยังมีผู้ลี้ภัยที่ไม่มีข้าวจะกิน แม้แต่โจรผู้ร่อนเร่ที่ลงเขามาเป็นโจรก็มี...