องค์หญิงใหญ่ประทับบนที่นั่งประธาน ทอดพระเนตรสาวงามหลากทรวดทรงงามทั่วห้องโถง ฉายพระสรวลยิ้มน้อยจนพระเนตรปรือลง “ช่างเป็นวาสนายิ่งนักที่ได้มารวมญาตรีร่วมสำราญกับเหล่าสตรีสูงศักดิ์ ณ ที่นี้ เพื่อเสวนาในสิ่งอันวิจิตรงดงาม ผลไม้บนโต๊ะ อีกครู่พวกเจ้าสามารถนำไปยังริมธาร ให้แมงมุมมงคลได้ชักใย ส่วนเข็มและด้ายบนโต๊ะ พวกเจ้าก็ใช้ร้อยเล่นสนุกได้เช่นกัน”
เครื่องเตรียมการบนโต๊ะ ล้วนเพื่อดูว่ามารยาทและท่วงท่าของสตรีเหล่านั้นสง่างามหรือไม่ ฝีมือประณีตเพียงใด
งานเลี้ยงชมบุปผาครั้งนี้จัดอย่างยิ่งใหญ่ มิเพียงกำหนดให้มีงานชุมนุมกวี ฝั่งบุรุษยังมีการแข่งขันยิงเกาทัณฑ์และขี่ม้า ทั้งยังเว้นที่ว่างมากพอให้สตรีสูงศักดิ์ได้ใกล้ชิดกับบุรุษสำคัญทั้งสอง
ฉู่หลิงเย่ายืนอยู่เบื้องหลังองค์หญิงใหญ่
นุ่งห่มชุดคลุมงูเหลือมสีดำสนิท สายแถบหยกคาดกระชับเอว สง่าเยี่ยงหยกและทองคำ สง่างามล้ำค่าไร้ผู้เทียม
พระเนตรของเขามีสีคล้ำลึก ดั่งลำธารลึกที่ไร้แสงส่องถึง ปกคลุมด้วยเปลือกน้ำแข็งหนาทึบที่มิอาจละลาย
ซู่เหยาสังเกตได้อย่างเฉียบแหลมว่า แววพระพักตร์องค์ชายเก้ามิค่อยดีนัก
คงถูกบังคับให้มาเลือกคู่หมาย ถูกสตรีมากมายจับจ้องเช่นนี้ คงรู้สึกอึดอัดไปทั่วร่าง
ตรงกันข้าม เซี่ยอวี๋ที่ยืนอยู่เคียงข้างกลับมีสีหน้าท่าทางผ่อนคลายยิ่งนัก
ใบหน้าเซี่ยอวี๋ระบายรอยยิ้มบางเบา คิ้วดวงตาอ่อนโยน ดูแล้วอารมณ์ปลอดโปร่ง
เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีเรียบ ท่วงท่าระหว่างคิ้วดวงตามีกลิ่นอายของหนังสืออวลอยู่ เป็นรูปโฉมของบุรุษที่ตระกูลเก่าแก่ร้อยปีแห่งเจียงหนานทุ่มเทบ่มเพาะขึ้นมาอย่างดี