ทางด้านนี้ ซูหมิงจื่อไปหาโจวมู่หยุนตั้งแต่เช้าตรู่
โจวมู่หยุนเข้าสอบสสวนฤดูใบไม้ผลิ เป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่งของทั้งสกุลโจว
ยายเฒ่าโจวพาครอบครัวใหญ่ของโจวพี่ใหญ่และโจวรอง เดินทางมาถึงตั้งแต่หัวค่ำ
ซูหมิงจื่อซื้อป้าแม่บ้านทำครัวหนึ่งคนไว้ดูแลความเป็นอยู่ของโจวมู่หยุน รุ่งเช้าป้าแม่บ้านจัดโต๊ะอาหารมงคลไว้เต็มโต๊ะ
โจวมู่หยุนยังไม่ทันได้เริ่มกิน หลานชายทั้งสี่ก็แย่งขนมจอหงวนหมดเสียแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่ซูหมิงจื่อได้พบทุกคนในสกุลโจว และเป็นครั้งแรกที่พบผู้คนหยาบกระด้างถึงเพียงนี้ สีหน้านางพลันบูดบึ้งลงทันที
ป้าแม่บ้าน: "คุณหนูซู ทำขนมจอหงวนใหม่ไม่ทันแล้วเจ้าค่ะ"
ซูหมิงจื่อกำลังจะระเบิดอารมณ์ โจวมู่หยุนปลอบว่า "ไม่เป็นไร ขนมแห้งเกินไป ข้าไม่ชอบกิน"
ซูหมิงจื่อกล้ำกลืนโทสะ หันไปเห็นโจวพี่ใหญ่กับโจวรองเดินเข้ามา สองคนตาขี้โกง ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนดี
โจวรองเห็นซูหมิงจื่อ ฉีกยิ้มมุมปากทัก "อรุณสวัสดิ์น้องสะใภ้"
โจวพี่ใหญ่หน้าบึ้ง ไม่ปริปาก
เพราะซูหมิงจื่อแจ้งทางการ ทำให้เขาถูกขังในคุกหลายวัน เขาจึงไม่ยินดีต้อนรับซูหมิงจื่อ
พี่สะใภ้ทั้งสองเห็นซูหมิงจื่อ กระแหนะกระแหนว่า: "ตายจริง คุณหนูซูมาแล้ว คุณหนูซูผู้สูงศักดิ์ดั่งทองคำและหยก มาเยือนกระท่อมต่ำต้อย ถึงกับทำให้เรือนทั้งหลังสว่างไสว"
ยายเฒ่าโจวส่งเสียงเย็นชา นั่งลงบนเก้าอี้ประธาน ตั้งท่าทางเป็นแม่สามีทันที
ครั้งก่อนไปโหวฝู นางถูกหว่านซื่อโยนออกมา
นางเป็นแม่แท้ ๆ ของจิ้นซื่อนะ ความอัปยศเช่นนี้ นางจำไปชั่วชีวิต