ความทรงจำในห้วงนิทราช่างลึกซึ้งยิ่ง รายละเอียดมีชีวิตชีวาดุจได้หวนคืนสู่ชาติภพอีกครา
เมื่อนึกถึงอำนาจบารมีในชาติก่อน ทรวงอกของซูหมิงเทียนกระเพื่อมถี่ ลมหายใจก็พลอยร้อนรน
อาการบาดเจ็บที่ขาของเขามิเพียงหายดี ยังจักได้เข้าร่วมหมวดจินอู๋ แล้วขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่!!
“เร็วเข้า ไปเรียกซู่เหยามาพบข้า! ให้ไว!”
สาวใช้น้อยออกวิ่งไม่คิดชีวิตไปตามคน
ซู่เหยายังไม่ทันตื่น ก็ถูกสาวใช้น้อยที่ซูหมิงเทียนส่งมาปลุกเสียก่อน
“คุณชายรองเรียกหาข้ามีธุระใด?” ซู่เหยากล่าวพลางค่อยๆ รับประทานอาหารเช้า
อาหารเช้าวันนี้คือรังนกเลือด เคียงด้วยซาลาเปาไส้เม็ดบัวคริสตัล กุ้งหยก และบะหมี่เย็นไก่ฉีกจานน้อย ช่วยเจริญอาหารและคลายร้อน
“คุณชายรองตื่นมาก็ให้บ่าวมาเชิญคุณหนูใหญ่ทันที ธุระอันใดนั้นบ่าวไม่ทราบ”
สาวใช้น้อยลอบพิศวง คุณหนูใหญ่เปลี่ยนไปมากเมื่อเร็วนี้ แต่ก่อนคุณชายรองเพียงแค่ปวดหัวตัวร้อน คุณหนูใหญ่ก็ร้อนใจไม่เป็นอันทำอะไร
ครานี้คุณชายรองเจ็บหนักถึงเพียงนี้ คุณหนูใหญ่กลับทำตัวราวกับไม่ใช่ญาติ
ซู่เหยากินอาหารเช้าเสร็จ บ้วนปาก แล้วจึงเดินตามสาวใช้น้อยไปยังเรือนของซูหมิงเทียนอย่างไม่เร่งร้อน
นับตั้งแต่ได้รับบาดเจ็บ ซูหมิงเทียนก็ซบเซาไร้เรี่ยวแรง แต่พอเห็นซู่เหยา เขาแทบกระโดดพรวดลงจากเตียง: “ซู่เหยา ไปตามหมอใหม่มาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
ซู่เหยายิ้มพลางรับคำ
นางไปหาหมอเถื่อนแถวตรอกส่งมาให้คนหนึ่ง
ไม่นาน สาวใช้น้อยก็มาที่เรือนอีหลานตามคนอีก: “คุณหนูใหญ่ คุณชายรองไม่พอใจหมอที่มาใหม่ ต้องรบกวนให้ท่านไปอีกครั้ง”
ซู่เหยาก็ไปอีกครา