ผู้เฒ่าเจียงยุ่งมาก
ข้าวของทุกอย่างของตระกูลเจียงสูญหายไปหมด เขาต้องขึ้นเขาไปหาไม้ สั่งลูกชายให้ขนดินเหลืองและขุดรากหญ้า แล้วร่วมแรงกับผู้ประสบภัยคนอื่น ๆ สร้างกระท่อมดินมุงหญ้าหลังนี้ขึ้นมา เพื่อให้ทั้งครอบครัวมีที่ซุกหัวนอนอย่างปลอดภัยตลอดฤดูหนาว จากนั้นก็ยังต้องทำเตียงไม้ ชั้นวางของ และเครื่องเรือนเรียบง่ายอื่น ๆ อีก
นอกจากทำของใช้ให้บ้านตัวเองแล้ว เขายังช่วยทำให้บ้านของผู้ประสบภัยคนอื่น ๆ ที่ไม่เป็นงานไม้ด้วย โดยไม่คิดเงิน เพราะคนเหล่านั้นก็ช่วยเหลือพวกเขาไว้มากเช่นกัน
คนในตระกูลเจียงมีไม่มาก มีแรงงานชายฉกรรจ์เพียงคนเดียว หากไม่ได้ผู้ประสบภัยคนอื่น ๆ มาช่วย แม้แต่กระท่อมมุงหญ้าก็คงสร้างไม่สำเร็จ
นอกจากงานเหล่านี้ ผู้เฒ่าเจียงยังทำของไม้ชิ้นเล็ก ๆ ที่ต้องใช้ฝีมืออยู่หลายชิ้น แล้วถือไปตะโกนถามผู้คนทั่วหมู่บ้านถงฮวา พลางสาธิตให้ดูไปด้วย และถามว่ามีใครอยากให้ทำเตียงหรือตู้ให้หรือไม่ จะซ่อมประตูอุดหน้าต่างก็ได้ เขาทำได้หมด จะได้ไม่ต้องทนลมหนาวพัดลอดเข้ามา
หมู่บ้านถงฮวาไม่มีช่างไม้จริง ๆ พอได้ยินว่าผู้เฒ่าเจียงทำงานไม้มาเป็นสิบ ๆ ปี หลายบ้านก็เชิญเขาไปดูประตูหน้าต่าง และซ่อมเตียงไม้เก่าที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
ฝีมือของผู้เฒ่าเจียงแน่นอน ราคาที่เรียกก็ย่อมเยามาก ได้กำไรเป็นค่าเหนื่อยเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น
หมู่บ้านถงฮวาไม่ได้ยากจนข้นแค้น การมีคนเสนอตัวมาทำงานให้ในราคาถูกเช่นนี้ ใครเล่าจะไม่คว้าไว้ ผู้เฒ่าเจียงจึงมีงานต่อเนื่องเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทุกวันมีคนต่อแถวรอให้เขาทำ แม้จะหาเงินก้อนโตไม่ได้ แต่ก็ช่วยเพิ่มรายรับให้ครอบครัวได้บ้าง
ยายเฒ่าเจียงก็ยุ่งไม่แพ้กัน
สุขภาพของนางไม่ดี ทั้งยังอายุมากแล้ว จึงช่วยผู้ชายขนดิน ขุดหิน และสร้างบ้านไม่ไหว นางเลยร่วมกับหญิงชราและสตรีจากครอบครัวผู้ประสบภัยอื่น ๆ เก็บฟืน ตัดหญ้า ขุดผักป่า ก่อเตาทำอาหาร จัดการงานในบ้านทั้งในและนอก อีกทั้งยังต้องดูแลหลานชายหลานสาวตัวน้อยสองคน แทบไม่มีเวลาว่างแม้แต่น้อย