เพราะโรงรับซื้อคนอยู่ค่อนข้างไกล เฒ่าเฟิงยังต้องรีบไปรับแม่นมเจียงที่ร้านปักผ้าซิ่วอีตอนเที่ยง กลัวว่าจะไปไม่ทัน เขาจึงบังคับรถม้าให้วิ่งเร็วขึ้นเล็กน้อย
ใครจะคิดว่าพอเลี้ยวเข้าถนนที่มีโรงรับซื้อคนตั้งอยู่หลายแห่ง ด้านหน้าก็มีคนเจ็ดแปดคนยืนอออยู่บนถนน ขวางทางไปกว่าครึ่ง รถม้าของพวกเขายังมีขนาดใหญ่กว่ารถทั่วไป เฒ่าเฟิงกลัวว่าจะเฉี่ยวชนใครเข้า จึงจำต้องดึงบังเหียนให้หยุดกะทันหัน
“พวกเราไม่เป็นไร”
เจียงเหวินเยว่ส่งเสียงบอก แล้วถามต่อว่า “ท่านปู่เฟิง ข้างนอกมีเรื่องอะไรกันหรือเจ้าคะ?”
ท่านปู่เฟิงชะโงกหน้าออกไปดูความเคลื่อนไหวด้านหน้า “ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร ดูเหมือนมีคนไปก่อเรื่องหน้าโรงรับซื้อคน คนมุงกันเยอะหน่อย ค่อย ๆ ขับผ่านไปก็พอ”
เจียงเหวินเยว่จึงไม่ได้ถามต่อ
รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวอีกครั้ง ชะลอความเร็วลงขณะมุ่งหน้าไป
เมื่อผ่านหน้าโรงรับซื้อคนที่มีผู้คนพลุกพล่าน รถม้าก็ถูกขวางไว้ตามคาด ชายฉกรรจ์หลายคนจากโรงรับซื้อคนยืนขวางอยู่กลางถนน ส่วนตรงกลางมีคนถูกล้อมเอาไว้ ท่านปู่เฟิงมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาจึงตะโกนเสียงดัง “พ่อหนุ่มด้านหน้า รบกวนหลบทางให้หน่อย รถผ่านไม่ได้แล้ว”
ชายฉกรรจ์จากโรงรับซื้อคนหลายคนเพิ่งสังเกตเห็นรถม้า พอเหลือบมองก็รู้ว่าเป็นรถของตระกูลใหญ่ จึงรีบยิ้มประจบ “ขออภัยท่านปู่ พวกเราจะหลบให้เดี๋ยวนี้ขอรับ”
พูดจบก็ลากคนข้างตัวให้หลบไปริมถนน ก่อนหันกลับไปผลักคนที่อยู่ด้านในอย่างไม่สบอารมณ์
พวกเขาพูดเสียงกระด้างว่า “เจ้าอย่ามายืนเกะกะขวางทางอยู่ตรงนี้เลย พวกข้าอุตส่าห์ไว้หน้าเจ้าแล้ว บอกไปตั้งแต่แรกว่าแม่เฒ่าหวังออกไปทำการค้า ไม่อยู่ในเมืองเอก หากยังขวางหน้าโรงรับซื้อคนของพวกข้าอีก ก็อย่าหาว่าพวกข้าไม่เกรงใจ!”