กระโดดเข้าลานบ้าน มองประตูเหล็กบ้านของหลินจื้อตงแวบหนึ่ง รู้สึกว่าไม่เลวเลย อีกเดี๋ยวต้องเอากลับไปให้ได้ ประตูนี่ขายยังไงก็ได้ห้าหกหยวน
เดินย่องเบาๆ ปล่อยควันสลบ ยังไม่ทันเข้าบ้าน กลับหยิบบันไดออกมา ปีนขึ้นไปลูบกระเบื้องมุงหลังคา เก็บๆๆ เก็บหลังคาบ้านใหญ่หมดแล้ว พวกเรือนข้างและเรือนเล็กก็ไม่เหลือแม้แต่แผ่นเดียว
เก็บหลังคาเสร็จเข้าเรือนเล็กก่อน มองตาแก่ที่นอนอยู่บนเตียง ได้ยินว่าเมื่อวานนางนี่แหละไปแจ้งความ ยังหาผ้าที่หลินเจียเอามาให้ ไมใช่คนดีอะไร
เก็บผ้าห่มนาง ซัดเข้าไป ล้วงมือปลดเปลื้อง โอ้โห เป็นคนแก่แต่ใจไม่แก่เลย กางเกงในสีแดงสดและเสื้อชั้นใน น่าสนใจดีนะ
โยนคนลงพื้น เก็บเตียงเล็กออกจากเรือนเล็ก ไปยังเรือนข้าง หลินเหว่ยกว๋อกับจางหนานนอนกอดกันอยู่ ดูท่าทางสองสามีภรรยาคู่นี้รักกันดีนะ
เรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นในบ้าน ยังมีใจมาทำเรื่องอย่างว่า เป็นพวกไม่มีแก่ใจจริงๆ แผ่นเนื้อขาวๆสองแผ่นถูกลากลงพื้น เอาที่นอนกับเตียงใหญ่เก็บเข้ามิติ คิดอีกที เก็บชุดชั้นในไว้ดีกว่า เป็นคนทำอะไรให้คนอื่นบ้าง ฮิๆ เธอนี่ช่างเป็นเด็กดีใจดีจริงๆ
เข้าห้องของหลินเสี่ยวเฟิน หลินหว่านหนิงตบหน้านางไปสองป้าบก่อน ก็เพราะนางนี่แหละ ตนถึงถูกบังคับให้ย้ายมาอยู่ชนบท หึ ลากแขนข้างหนึ่งโยนคนลงพื้น เก็บเตียงเล็กกับที่นอน แล้วยังถีบอีกหนึ่งทีถึงไปบ้านใหญ่