"หือ ลูกสาวเอ๊ย เจ้ามีคูปองจักรเย็บผ้าด้วยหรือ นี่มัน... มันเป็นของดีทั้งนั้นเลยนะ"
เสิ่นกุ้ยหลานคว้ามือหลินหว่านหนิงไว้อีกครั้ง "หลินสหาย คูปองนั่นเจ้าอยากได้อะไรมาแลก โอ๊ย! เจ้าไม่รู้หรอก ลูกชายคนโตของข้าไปสู่ขอใครมา คนนั้นน่ะไม่เอาสินสอดอะไรเลย บอกว่าอยากได้จักรเย็บผ้าสักเครื่อง ข้ากำลังกลุ้มใจเรื่องนี้อยู่หลายวันแล้ว
คูปองจักรเย็บผ้าในมือเจ้าน่ะ เปลี่ยนมาให้ป้าได้ไหม!"
หลินหว่านหนิงพยักหน้าอย่างว่องไว "ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ฉันถือไว้ก็ไม่ได้ใช้ ป้า ฉันเอามาด้วยละ ก็คิดอยากให้ป้าช่วยเปลี่ยนให้ต่างหาก แต่... แต่ว่าฉันมีข้อแม้อยู่นิดนึง คืออย่าให้มันมาจากฉันนะ ฉันเป็นคนรำคาญความเอะอะ อิอิ ป้าเข้าใจใช่ไหม!"
นางนี่ฉลาดหลักแหลมจริงเชียว บ่ายวันนี้ไม่ได้เที่ยวคลุกคลีกับพวกเด็กเมื่อวานซืนเปล่า ๆ เลยสักหน่อย ได้ข่าวจากหนิวโต่วน้อยมา เรื่องครอบครัวหัวหน้ากลุ่มน่ะถูกขุดมาเสียเรียบ
ก็แค่คำพูดประโยคเดียวของหนิวโต่วน้อยที่บอกว่าทางบ้านต้องการคูปองจักรเย็บผ้าเป็นหนักหนา ถึงทำให้นางคิดแผนนี้ขึ้นมาได้ เพราะในมือน่ะคูปองอุตสาหกรรมเหลือเฟือจะตาย สามารถเอาไปโปรยให้คนอื่นได้ ซ้ำยังได้บุญคุณของคนในครอบครัวหัวหน้ากลุ่มมาอีก ได้ประโยชน์หลายต่อจริง ๆ