เงาสองร่างเดินเคียงกันเข้ามาจากด้านนอก ประสานมือกันท่ามกลางแสงไฟสลัว
ทันทีที่เห็นผู้มาเยือนชัดเจน ห้องจัดเลี้ยงซึ่งก่อนหน้านี้ยังมีเสียงอึกทึกก็พลันเงียบกริบอย่างน่าประหลาด สายตาทุกคู่ต่างถูกดึงดูดไปยังทั้งสองโดยไม่รู้ตัว แม้แต่นักเปียโนก็ยังหยุดนิ้วค้างอยู่บนคีย์อย่างไม่ทันรู้ตัว
ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดตา ระหว่างคิ้วเผยความสงบนิ่ง ดวงตาลึกล้ำราวบ่อน้ำเย็นเยียบเก่าแก่ ส่วนหญิงสาวงดงามโดดเด่นเหนือผู้ใด เปี่ยมด้วยกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ ราวกับเซียนหญิงผู้ไม่ข้องเกี่ยวกับโลกมนุษย์
รอบกายของทั้งคู่คล้ายมีบรรยากาศไร้รูปชั้นหนึ่งโอบล้อม แยกพวกเขาออกจากความอึกทึกวุ่นวายของโลกสามัญ
“ฮืด...”
เมื่อเห็นทั้งสองปรากฏตัวพร้อมกัน เสียงสูดหายใจเฮือกก็ดังระงมไปทั่วงาน
ใครบ้างจะไม่รู้เรื่องอื้อฉาวสะเทือนฟ้าเมื่อครึ่งปีก่อน?
เย่ลั่ว คุณชายเสเพลแห่งตระกูลเย่ ถูกจ้าวเหวินจีวางแผนใส่ร้ายจนล่วงเกินคุณหนูตระกูลเสิ่นอย่างเสิ่นชิงเฉี่ยน อีกทั้งยังถูกจ้าวเหวินจีพาคนมารุมซ้อมจนกลายเป็นชายไร้สมรรถภาพ สุดท้ายก็กลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเยี่ยจิง ส่วนเสิ่นชิงเฉี่ยนก็เสียชื่อเสียงจนหมดสิ้น จากนั้นก็หายไปจากวงสังคมของคนรุ่นเยาว์
บัดนี้ “ตัวตลก” ในอดีตคู่นี้กลับหวนคืนมาพร้อมกันอย่างเปิดเผยเช่นนี้หรือ? เมื่อคิดถึงสิ่งที่เสิ่นชิงเฉี่ยนเผชิญมา นางไม่ควรเกลียดแค้นเย่ลั่วหรอกหรือ?
แขกที่มีเพียงไม่กี่คนซึ่งไม่รู้จักทั้งคู่รีบกระซิบถามคนข้างกาย
เพียงชั่วครู่ ทุกคนก็รู้ตัวตนของทั้งสอง การปรากฏตัวอย่างกะทันหันนี้ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงและแทบไม่อยากเชื่อ