เย่ลั่วเห็นหลิงเลี่ยใจกว้างถึงเพียงนี้ ในใจก็ยินดีเช่นกัน เขารู้สึกโชคดีมาโดยตลอดที่ได้รู้จักคนใจกว้าง เปิดเผยตรงไปตรงมาอย่างหลิงเลี่ย
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ถือสาแม้แต่น้อย เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่ยิ่งขึ้นว่าจะช่วยให้อีกฝ่ายก้าวสู่เส้นทางบำเพ็ญเพียรที่แท้จริง
เขาพลันเคร่งขรึม ก่อนเอ่ยอย่างจริงจังว่า “พี่หลิง ในเมื่อเราต่างจริงใจต่อกัน ตอนนี้ผมอยากถ่ายทอดเคล็ดวิชาที่ผมฝึกให้พี่ เพื่อช่วยให้พี่ก้าวเข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเพียรที่แตกต่างจากวิถียุทธ์ของโลกนี้อย่างสิ้นเชิง พี่พร้อมหรือยัง?”
หลิงเลี่ยเห็นเย่ลั่วมีสีหน้าจริงจัง ก็หุบยิ้มทันที ประสานมือแล้วกล่าวเสียงหนักแน่นว่า “น้องเย่เมตตาถ่ายทอดวิชาให้ หลิงเลี่ยซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง! หากมีสิ่งใดให้ทำ ข้าจะไม่ปฏิเสธ! ข้าพร้อมแล้ว!”
เย่ลั่วพยักหน้า จากนั้นอธิบายแนวคิดของเส้นทางบำเพ็ญเซียนให้หลิงเลี่ยฟังอย่างกระชับ พร้อมกำชับว่าเรื่องนี้สำคัญยิ่ง ต้องเก็บเป็นความลับให้ดี
ต่อมา เขาถ่ายทอดเคล็ดฝึกขั้นต้นของ《เคล็ดหมื่นลักษณ์》ให้หลิงเลี่ย แล้วหยิบหินวิญญาณระดับล่างก้อนหนึ่งออกจากแหวนเก็บของ ยื่นให้อีกฝ่ายพร้อมสอนวิธีนำปราณเข้าสู่ร่างกาย
เป็นดังคาด หลิงเลี่ยซึ่งเคยเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งคฤหาสน์หนานกง มีกระดูกและความเข้าใจเป็นเลิศ แม้จะเทียบร่างกายพิเศษที่หาได้ยากของหลี่รั่วหานไม่ได้ แต่พรสวรรค์ของเขาก็ยังเหนือกว่าหลงซิงโหรว
ใช้เวลาเพียงไม่ถึงชั่วยาม ลมหายใจรอบกายของเขาก็พลันแปรปรวน ก่อนจะทะลวงเข้าสู่ขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่งได้สำเร็จ!
หลิงเลี่ยค่อย ๆ ลืมตาขึ้น รับรู้ถึงปราณแท้สายหนึ่งที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่าง มันบริสุทธิ์และคล่องแคล่วกว่าพลังภายในหลายเท่า จากนั้นเขาก็แผ่ญาณออกไปสำรวจรอบด้าน ภาพทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่มองเห็นชัดเจนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แม้แต่เส้นใบบนใบหญ้าที่อยู่ไกลออกไปก็ยังพอจะมองเห็นได้เลือนราง