เมื่อเย่ลั่วก้าวเข้าไปในหมู่บ้านเฮยซาน กลับพบว่าภายในหมู่บ้านไร้ผู้คนอย่างสิ้นเชิง เห็นได้ชัดว่ามีคนส่งข่าวให้คนในหมู่บ้านรู้ตัวล่วงหน้า จึงพากันหลบหนีไปหมดแล้ว
เขาแผ่ญาณออกไป ตรวจสอบทุกซอกทุกมุมภายในหมู่บ้านอย่างละเอียด
ไม่นานนัก โกดังขนาดใหญ่แห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเขา ภายในโกดังมียาสมุนไพรหลากหลายชนิดกองอยู่ ทว่าข้าวของกลับกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ
เย่ลั่วคาดว่าคงมีคนรีบร้อนขนยาสมุนไพรล้ำค่าบางส่วนออกไป เขาไม่ได้ใส่ใจนัก สมุนไพรหายากในสายตาคนธรรมดาเหล่านี้ สำหรับเขาแล้วแทบไม่มีประโยชน์
หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ญาณของเย่ลั่วก็จับตำแหน่งห้องลับใต้ดินที่ซ่อนอยู่ได้
ร่างของเขาวูบไหว ก่อนจะปรากฏขึ้นในห้องด้านข้างเหนือห้องใต้ดิน
เขาสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง ก็พบตำแหน่งของกลไก ประตูลับถูกควบคุมด้วยฉากกั้นบานหนึ่ง
เขาก้าวเข้าไปหมุนฉากกั้นเก้าสิบองศา ได้ยินเสียง “เอี๊ยด” ดังขึ้น พื้นข้างเตียงพลันปรากฏช่องสี่เหลี่ยมขนาดประมาณหนึ่งตารางเมตร
เขาไต่บันไดไม้ที่เกือบตั้งฉากลงไป เบื้องหน้าพลันเปิดโล่ง
ห้องลับแห่งนี้ใหญ่กว่าห้องด้านบนถึงสองเท่า ภายในมีหีบใบใหญ่สิบใบวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ บรรจุทองคำ เงิน อัญมณี หยก มรกต โบราณวัตถุ และเครื่องประดับหลากหลายชนิดไว้จนเต็ม
นอกจากนั้นยังมีอาวุธดาบและกระบี่อีกหลายชิ้น รวมถึงตำราวิชากำลังภายในโบราณอีกหลายเล่ม
เย่ลั่วไม่รู้ทรัพย์สินเหล่านี้มีมูลค่าเท่าไรแน่ แต่ประเมินว่ามีค่าอย่างน้อยหลายพันล้าน
เขาเก็บสิ่งของทั้งหมดลงแหวนเก็บของโดยไม่ลังเล ห้องใต้ดินที่เดิมเต็มไปด้วยของล้ำค่าพลันกลายเป็นห้องว่างเปล่า