“เอ๊ะ? นี่... ถึงกับเป็นศิลาคงหมิง!”
เย่ลั่วอุทานในใจ เขาข่มความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านเอาไว้สุดกำลัง ไม่เคยนึกเลยว่าจะได้พบสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ที่นี่
ศิลาคงหมิงกำเนิดมาพร้อมกฎแห่งมิติอันลึกลับ ภายในก่อเกิดพื้นที่มิติที่มั่นคงขึ้นเองตามธรรมชาติ จึงเป็นวัสดุพื้นฐานที่ขาดไม่ได้ในการหลอมสร้างอุปกรณ์เก็บของ
แม้แต่ในโลกบำเพ็ญเพียร ศิลาคงหมิงก็ยังเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยาก
ศิลาคงหมิงตรงหน้าแม้มีขนาดไม่ใหญ่ แต่ก็มากพอจะนำไปหลอมสร้างแหวนเก็บของที่มีพื้นที่ภายในสิบกว่าลูกบาศก์เมตรได้อย่างเหลือเฟือ พอดีช่วยแก้ปัญหาที่เขายังไม่มีที่เก็บของในตอนนี้
“หึ ๆ”
เซียวเยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเย่ลั่วจ้องก้อนหินสีเทาหม่นอยู่นาน จึงยิ้มพลางอธิบายว่า
“แร่ชนิดนี้แข็งมาก ทั้งยังมีจุดหลอมเหลวสูง เป็นหนึ่งในวัสดุเสริมชั้นดีสำหรับสร้างอาวุธวิเศษ เห็นทีว่านายยังไม่มีอาวุธที่ถูกมือ หรือคิดจะใช้หินก้อนนี้สร้างสักชิ้น?”
“ช่างไม่รู้จักของดีเอาเสียเลย!”
เย่ลั่วแอบตำหนิผู้ฝึกยุทธ์เหล่านี้ในใจ แต่สีหน้ากลับไม่เปลี่ยน เขาหยิบศิลาคงหมิงเก็บเข้ากับตัวอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความยินดีว่า
“ประมุขหลง ผมสนใจหินก้อนนี้ ขอเอากลับไปศึกษาดูก่อนแล้วกัน”
“ไม่เป็นไร ในเมื่อมีประโยชน์กับนาย ก็เอาไปเถอะ” เซียวเยว่โบกมืออย่างใจกว้าง จากนั้นถามด้วยความสงสัยเล็กน้อยว่า
“แต่นายไม่คิดจะเลือกอาวุธที่ถูกมือสักชิ้นจริง ๆ หรือ? ในคลังยังมีดาบกับกระบี่ที่ช่างมีชื่อเสียงตีขึ้นอีกไม่น้อย”
เย่ลั่วได้ยินดังนั้น ความคิดก็แล่นวาบ
หากเขาหยิบไปแค่ “ก้อนหิน” โดยไม่เลือกอาวุธหรือเคล็ดวิชาใดเลย ก็คงดูผิดปกติและชวนให้คนสงสัย