ไอร้อนจากชามบะหมี่พุ่งปะทะใบหน้า
ซูมู่กลืนซุปคำสุดท้ายที่มีต้นหอมซอยติดอยู่ลงไป ก่อนวางชามสเตนเลส
เสิ่นว่านซานยืนก้มตัวอยู่
แผ่นหลังของชุดถังจวงสีแดงเข้มราคาแพงชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นจนเกิดรอยเปียกสีเข้มเป็นปื้นใหญ่
กระดุมถักดิ้นทองบนชุดถังจวงอยู่ชิดไหล่ของซูมู่
เสิ่นว่านซานลดเสียงลง แต่เสียงกลับสั่นพร่าเหมือนกระดาษหน้าต่างขาด ๆ ที่ต้องลมหนาว
“คุณซู กลุ่มทุนเทคโนโลยีชั้นนำหลายแห่งในวอลล์สตรีตจับมือกันแล้วครับ”
เสิ่นว่านซานกลืนน้ำลาย ลูกกระเดือกอวบอ้วนขยับขึ้นลงอย่างยากลำบาก
“กลุ่มทุน ‘โอไรออน’ ที่ตระกูลรอทส์ไชลด์เป็นแกนนำ ระดมเงินทุนเก็งกำไรถึง 3 ล้านล้านดอลลาร์ครับ”
“พรุ่งนี้เช้าตอน 9 โมง พอตลาดเปิด พวกมันจะเทขายชอร์ตระบบการเงินของหัวเซี่ยทุกช่องทาง”
ลมเย็นในโรงอาหารพัดผ่านมา เสิ่นว่านซานสะท้านวูบ ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ
“ทุนต่างชาติพวกนี้ไม่ได้แค่ทุ่มเงิน แต่ยังใช้เครือข่ายแฮ็กเกอร์ระดับสูงสุดจากต่างประเทศด้วยครับ”
“พวกมันสร้างเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ถูกยึดไปใช้เป็นฐานโจมตีในต่างประเทศถึง 80,000 จุด เตรียมเปิดฉากถล่มข้อมูลความถี่สูงตั้งแต่วินาทีแรกที่ตลาดเปิด”
“ไฟร์วอลล์ฝั่งเราไม่มีทางต้านไหวครับ”
“อย่างมากก็ครึ่งชั่วโมง ศูนย์ชำระบัญชีทั่วประเทศจะล่มทั้งหมด ข้อมูลการซื้อขายทุกอย่างจะถูกล็อกตาย”
เสิ่นว่านซานประสานมือบิดไปมา ข้อนิ้วเขียวคล้ำเพราะออกแรงมาก
“ไม่ใช่แค่ตลาดหุ้นครับ ทั้งศูนย์ควบคุมระบบจ่ายไฟฟ้าสำหรับประชาชนกับเครือข่ายโลจิสติกส์ท่าเรือก็อยู่ในรายชื่อเป้าหมายโจมตีระลอกแรกของพวกมัน”
“พวกมันคิดจะทุบหม้อข้าวเราให้แตก แล้วสูบทรัพย์สินของหัวเซี่ยไปให้เกลี้ยงในคราวเดียว”
“เบื้องบนร้อนใจแทบคลั่ง สั่งให้ผมมาขอคำแนะนำจากคุณให้ได้ครับ”