ชานเมืองฝั่งตะวันตกของเมืองเจียงไห่ ห้องจัดเลี้ยงชั้นยอดในคฤหาสน์ตระกูลหลิน
โคมระย้าคริสตัลสวารอฟสกีขนาดมหึมาสี่ดวงห้อยลงมาจากเพดาน โอบล้อมด้วยแสงสีขาวเย็นตาที่เจิดจ้า
แสงสะท้อนบนพื้นหินอ่อนอิตาลีที่ขัดจนมันวาว เผยภาพงานเลี้ยงหรูหราที่เต็มไปด้วยผู้คนแต่งกายงดงาม
ทางฝั่งซ้ายของห้อง วงซิมโฟนีชาวต่างชาติกำลังบรรเลงเพลงไวโอลินอันแผ่วเบา
พนักงานเสิร์ฟในชุดทักซิโดถือถาดเงินแท้เดินแทรกไปตามฝูงชน บนถาดวางแก้วแชมเปญที่มีฟองผุดขึ้นมาเต็มไปหมด
ผู้คนที่มารวมตัวกันที่นี่ล้วนเป็นบุคคลสำคัญในแวดวงการเมืองและธุรกิจของเมืองเจียงไห่
เว่ยตงไหลนั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีขาวที่โดดเด่นที่สุดทางฝั่งตะวันออกของห้อง
เขาสวมสูทสั่งตัดสีขาวล้วนไร้รอยยับแม้แต่น้อย ปลดกระดุมคอเสื้อ เผยให้เห็นสร้อยคอสั่งทำจากทองคำแท้
ในฐานะคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเว่ย ตระกูลเร้นกายจากเมืองหลวง เขาคุ้นชินกับการถูกผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังราวกับเป็นดาวเด่น
ในมือถือแก้วทรงสูงที่มีไวน์โรมาเน-กงตีสีแดงเข้มอยู่ครึ่งแก้ว
สายตาของเขามองข้ามฝูงชน จับจ้องชายหนุ่มที่เพิ่งเดินเข้าประตูห้องจัดเลี้ยงอย่างไม่วางตา
ซูมู่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้อง
เสื้อยืดสีขาวล้วนราคาห้าสิบหยวนบนตัวเขา กับกางเกงยีนส์เก่าขาดที่ซักจนสีซีด ดูไม่เข้ากับชุดหรูหราสั่งตัดทั่วทั้งงานเลยสักนิด
รองเท้าผ้าใบเก่าพื้นหลุดล่อนคู่นั้นเหยียบลงบนพรมขนแกะนุ่ม ๆ จนรู้สึกเหมือนออกแรงได้ไม่เต็มที่
ซูมู่ยังไม่ทันได้มองสำรวจห้อง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงฉุนจัดก็พุ่งเข้ามาปะทะจมูก
เว่ยตงไหลเดินมาหยุดตรงหน้าเขาแล้ว
ทั้งคู่ยืนห่างกันไม่ถึงครึ่งเมตร ขวางทางซูมู่เอาไว้
เว่ยตงไหลยกมุมปากเยาะเย้ย จงใจพลิกข้อมือลง
แก้วทรงสูงเอียงวูบ
ไวน์สีแดงเข้มไหลเป็นสายราวกับน้ำพุ่ง ตกลงบนเท้าขวาของซูมู่อย่างแม่นยำ
ไวน์เย็นเฉียบซึมผ่านผ้าใบรองเท้าบาง ๆ ในพริบตา
แม้แต่ถุงเท้าฝ้ายข้างในก็เปียกชุ่ม แนบเหนียวติดนิ้วเท้าจนรู้สึกอึดอัด