หวังเทียนหลงที่อยู่นอกประตูใหญ่ยังคงโขกศีรษะอย่างบ้าคลั่ง
เลือดจากหน้าผากไหลลงมาตามสันจมูก หยดกระทบบนถนนยางมะตอยร้อนระอุ
ขบวนรถออฟโรดที่จู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามา เฉียดหนังศีรษะของเขาไปก่อนจะทะยานผ่านประตูด้านข้าง
เขาตกใจจนทรุดลงไปในกองเลือด หอบหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะกลิ้งคลานไปหลบหลังแท่งหิน
ยางรถออฟโรดหนักอึ้งลากเป็นรอยไหม้เกรียมหลายเส้นบนลู่วิ่งยางสังเคราะห์สีแดง
กลิ่นยางไหม้ฉุนกึกกระจายไปทั่วอากาศร้อน
รถเอสยูวีสีดำสามคันเบรกกะทันหัน
คานเหล็กกันกระแทกที่ติดตั้งเพิ่มส่งเสียงโลหะสั่นครืนต่ำ ๆ
ประตูรถถูกถีบเปิดแทบจะพร้อมกัน
ชายชราชาวต่างชาติเจ็ดแปดคนรีบกรูกันลงจากรถ
พวกเขาสวมสูทสั่งตัดราคาแพง แต่เนกไทกลับเบี้ยวไปคนละทาง
คนหนึ่งถึงกับวิ่งจนรองเท้าหนังหลุดไปข้างหนึ่ง
เขาเหยียบลู่วิ่งร้อนระอุด้วยถุงเท้าสีเทาเพียงข้างเดียว แต่ไม่มีเวลาสนใจความร้อนเลย
“อาจารย์! คุณซู!”
ชายชราหนวดเคราขาวที่นำหน้าพูดภาษาจีนด้วยสำเนียงติดขัด เสียงสูงแตกเพราะตื่นเต้น
ในมือเขากำแท็บเล็ตที่กำลังเปิดวิดีโอแน่น
บนหน้าจอเป็นภาพจากกล้องวงจรปิด เผยให้เห็นซูมู่ใช้เข็มคืนวิญญาณเก้าผันในโถงกลางห้างสรรพสินค้า
ชายชราหนวดขาวคนนี้เป็นศาสตราจารย์ประจำของราชวิทยาลัยแพทยศาสตร์แห่งสวีเดน
เขาเพิ่งคว้ารางวัลโนเบลสาขาการแพทย์จากปีก่อนมาได้
ส่วนคนที่ตามหลังมาล้วนเป็นประธานและผู้เชี่ยวชาญระดับหัวกะทิจากสมาคมการแพทย์ชั้นนำทั่วโลก