โต๊ะพับถูกเตะคว่ำในทีเดียว
ขาโต๊ะเหล็กกระแทกพื้นปูนดังตุ้บ
หม้อปลาต้มเผ็ดชามใหญ่ที่เพิ่งยกลงจากเตาย่างข้าง ๆ พลิกคว่ำทั้งหม้อทั้งน้ำแกง
น้ำมันพริกเดือดพล่านสาดเต็มพื้น ไหลไปตามร่องกระเบื้อง
ควันขาวพวยพุ่งขึ้นมาพร้อมเสียงฉ่า กลิ่นพริกป่นฉุนแสบพุ่งขึ้นจมูก
ขวดเบียร์แตกกระจายเต็มพื้น
เศษแก้วปนฟองเบียร์สีขาวกระเด็นไปโดนรองเท้าเอเจรุ่นลิมิเต็ดของจางหาว
จางหาวเพิ่งวางกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูลงบนโต๊ะ เตรียมจะจ่ายเงิน
ยังไม่ทันด่าสักคำ คอเสื้อก็ถูกกระชากอย่างแรง
แขนกำยำของเหลยหู่เส้นเลือดปูดโปน เขากระชากเสื้อโปโลสีขาวของจางหาวไว้
จางหาวหนักแปดสิบกิโลกรัมถูกดึงจนส้นเท้าลอยจากพื้น
“เอเจรุ่นหางเหยี่ยว มีเงินนี่หว่า”
เหลยหู่ถุยก้นบุหรี่ในปากทิ้ง
รองเท้าหนังพื้นหนาบดน้ำมันพริกบนพื้นไปมาสองที
ลูกน้องหลายคนที่มีรอยสักเต็มแขนกรูกันเข้ามาล้อม ปิดทางหนีจนหมด
หน้าจางหาวแดงคล้ำ มือทั้งสองข้างจับแขนท่อนล่างของเหลยหู่แน่น พยายามง้างออก
ข้อนิ้วขาวซีด แต่ง้างไม่ออกเลยสักนิด
“ธรรมเนียมรับน้อง” เหลยหู่ใช้ฝ่ามือหนาเปื้อนคราบน้ำมันตบหน้าจางหาวสองที
เพี๊ยะ ๆ
“คนละสองหมื่น คุ้มครองให้พวกนายอยู่ครบสี่ปี แขนขาไม่ขาดสักชิ้น”
“สแกนจ่ายหรือโอน?”
หวังฮ่าวร้อนใจ
เขาคว้าขวดเบียร์แตกที่เหลืออยู่ครึ่งขวดบนโต๊ะขึ้นมา ตะโกนลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่
ยังไม่ทันแตะชายเสื้อของเหลยหู่
นักเลงผมทองที่ยืนข้าง ๆ ก็แค่นหัวเราะ ก่อนยกขาเตะเข้าท้องหวังฮ่าวเต็มแรง
หวังฮ่าวกระอักน้ำเปรี้ยวออกมาคำหนึ่ง ร่างลอยละลิ่วไปกระแทกถังขยะเหล็ก
เขากุมท้องขดตัวอยู่บนพื้น สูดปากด้วยความเจ็บปวด มือยังคลำหาอิฐบนพื้น
หลี่หมิงหดตัวอยู่ตรงโคนกำแพงอิฐ กอดไหล่ตัวเองแน่น