“เพิ่มอีกหนึ่งหลัก”
เสียงเรียบเฉยดังผ่านลำโพงลงมากระแทกโถงชั้นหนึ่ง
ก้องสะท้อนอยู่ใต้เพดานสูง
“เคร้ง”
ค้อนด้ามไม้แดงในมือผู้ดำเนินการประมูลหลุดร่วง
กระแทกแท่นประมูล กระดอนหนึ่งครั้ง ก่อนกลิ้งไปถึงขอบแท่น
มหาเศรษฐีหลายร้อยคนทั่วทั้งงานสูดลมหายใจเฮือกพร้อมกัน
ลมหายใจเย็นเยียบไหลลงคอ ราวกับอุณหภูมิในโถงลดลงไปสององศา
บางคนอ้าปากค้าง ลืมแม้กระทั่งจะหุบปาก
เจ้าพ่อผมทองยืนอยู่แถวที่สอง
เขาจ้องกระจกกันกระสุนแบบมองเห็นทางเดียวตรงชั้นสองเขม็ง
แผ่นอกกระเพื่อมแรง หายใจหอบหนักราวกับหมูป่าที่กำลังคลุ้มคลั่ง
“หลอกฉันเหรอ?”
เจ้าพ่อกัดฟันแน่น กล้ามเนื้อบริเวณแก้มปูดขึ้น
เขาเป็นตัวแทนของตระกูลรอทส์ไชลด์ ผ่านร้อนผ่านหนาวในตลาดทุนมาหลายสิบปี
ไม่มีทางเชื่อว่าใครจะควักเงินสดหลายพันล้านดอลลาร์ออกมาได้ตามใจ
การควบรวมกิจการข้ามชาติยังต้องใช้เวลาหลายเดือน
นี่ต้องเป็นการข่มขวัญแน่ ๆ
เจ้าพ่อคว้าป้ายหมายเลขในมือขึ้นมาทันที
ก้านป้ายพลาสติกงอเล็กน้อยเพราะถูกเขาบีบแน่น
“2,000 ล้านดอลลาร์!”
เขาตะโกนสุดเสียง น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
นี่เกือบถึงวงเงินสูงสุดที่ได้รับอนุมัติให้ใช้ในการมาครั้งนี้แล้ว
“20,000 ล้าน”
เสียงจากห้องรับรองชั้นสองตอบกลับมาโดยไม่หยุดแม้แต่ครึ่งวินาที
ในลำโพงมีเสียงดูดน้ำจากหลอดดัง “ซู้ด”
ซูมู่คงกำลังดื่มเครื่องดื่มที่เหลือก้นแก้ว
ทั้งโถงเงียบสนิท
เงียบจนไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหายใจ
20,000 ล้านดอลลาร์
หากแปลงเป็นเงินหัวเซี่ย นี่คือเงินก้อนโตที่ทุบมูลค่าตลาดของบริษัทจดทะเบียนขนาดกลางให้พังยับได้
กลับถูกเพิ่มขึ้นไปอย่างง่ายดาย
ขาทั้งสองข้างของเจ้าพ่ออ่อนแรง