ซูมู่คลายนิ้วสองนิ้วที่บีบคอเฮยหลางออก
เฮยหลางร่วงลงบนพรมขนสัตว์ในโถงทางเดินราวกับกองโคลน
เขากุมคอ ไออย่างหนักจนมีฟองเลือดปนออกมาหลายหยด
ซูมู่ล้วงมือลงในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีดจากการซัก
ควานหาอยู่สองที
ก่อนจะหยิบห่อกระดาษสีเหลืองใบเล็กที่ยับย่นออกมา
ห่อกระดาษเบาหวิว ขอบห่อถลอกจนสีซีดไปบ้าง
ข้างในบรรจุผงสีขาวอยู่ 2 กรัม
นี่คือผงยาที่เขาปรุงขึ้นมาส่ง ๆ ด้วยทักษะหมอเทวดาเมื่อคืนก่อนตอนว่างจัด
ผงท้องเสียชั้นเลิศ
เดิมทีเขากะจะเอาไปให้แมวจรจัดที่ร้องโวยวายอยู่ใต้หอพักตอนดึกกิน
เขายื่นห่อกระดาษให้จ้าวกังที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“หาคนแทรกเข้าไป”
ซูมู่ดีดห่อกระดาษสีเหลืองเบา ๆ เสียงกระดาษเสียดสีกันดังกรอบแกรบ
“เทใส่แก้วของมันให้หมด”
สองชั่วโมงต่อมา
ใจกลางเมือง โรงแรมฮิลตัน
พื้นห้องจัดเลี้ยงชั้นบนสุดปูด้วยพรมสีแดงเข้มผืนหนา
แม้จะเปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ก็ยังดับความร้อนรุ่มของคนหลายร้อยคนในงานไม่ได้
นักข่าวจากสำนักต่าง ๆ เบียดเสียดกันอยู่ตามทางเดิน กล้องถ่ายรูปพร้อมเลนส์ยาวเรียงรายแน่นขนัด
เสียงชัตเตอร์ดังรัว ๆ แฟลชสว่างวาบจนทั่วทั้งงานราวกับกลางวันแสก ๆ
เฉินติ่งสวมสูทลายทางสั่งตัดสีกรมท่า
ผมของเขาป้ายแว็กซ์หนาเตอะและหวีเรียบกริบ
เขาก้าวขึ้นเวทีประธานท่ามกลางแสงแฟลชที่รุมล้อม
รองเท้าหนังอิตาลีสั่งตัดกระทบพื้นไม้ดังตึก ๆ อย่างหนักแน่น
เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนแท่นปราศรัยไม้แดง ใบหน้าเปล่งประกายด้วยความภาคภูมิใจของผู้ชนะ
“หลังเครือร้านอาหารติ่งเยว่เข้าตลาดหลักทรัพย์ เราจะรวบรวมระบบห่วงโซ่อุปทานทั้งหมดในเมืองเจียงไห่”