บทที่ 100 เมื่อก่อนผมยังหนุ่มเลือดร้อน
ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ชื่อบนเอกสารอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาค่อย ๆ หรี่ลง
สีหน้าเขาไม่เปลี่ยนไปเท่าไร แต่บรรยากาศในรถกลับเย็นเยียบลงราวกับอุณหภูมิลดฮวบไปหลายองศา
ตอนนี้เคอเหมียนถังไม่ใช่ “เคอเหมียนถัง” คนที่อยู่ในเอกสารอีกแล้ว เธอเป็นอีกคนหนึ่ง เรื่องราวสมัยมัธยมปลายเหล่านั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับเธอ
แต่พอหรงเช่อเห็นคำว่า “เป็นฝ่ายตามจีบ” ใจก็อดรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้
แน่นอนว่าเขารู้ดีว่า คนที่ใช้ตัวตนนี้อยู่ในตอนนี้ไม่ใช่คนที่เขียนเรื่องราวในอดีตเหล่านั้น
ความหงุดหงิดนั้นเป็นอารมณ์ที่ไร้เหตุผลอย่างยิ่ง
คนที่เขาชอบไม่ได้รู้สึกอะไรกับชีเจิงในอดีตเลย แต่เธอกลับมีใบหน้าเดียวกับคนคนนั้น แถมยังเคยทิ้งร่องรอยไว้ในวัยเยาว์ของชายอีกคน
หรงเช่อปิดแฟ้มเอกสาร โยนไว้บนเบาะข้าง ๆ แล้วหันไปมองนอกหน้าต่าง
ภาพแววตาที่ชีเจิงจงใจส่งมาให้เขาบนโต๊ะอาหารวันนี้ผุดขึ้นในหัว
ที่แท้ก็เริ่มหมายตากันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้วสินะ
จังหวะนั้นเอง เงามืดสายหนึ่งพาดผ่าน แสงที่สาดเข้ามาขับให้มุมปากซึ่งยกขึ้นเล็กน้อยดูเย็นชา
สิบนาทีต่อมา รถก็แล่นผ่านประตูเหล็กของคฤหาสน์เข้าไป
“คุณชาย ถึงแล้วครับ” เสียงคนขับดังมาจากเบาะหน้า