หลังจากจุดธูปเสร็จ เสี่ยวมันซูกับเคอหงก็ไปหาเจ้าอาวาสเพื่อพูดคุยรำลึกความหลัง
พระเถระชราเป็นเพื่อนที่เคอหงรู้จักตั้งแต่ยังหนุ่ม ทั้งหมดจึงนั่งดื่มชาและพูดคุยกันในห้องปฏิบัติธรรมหลังวิหารด้านข้าง
เคอเหมียนถังกับเคอจี้ถูกทิ้งให้นั่งดื่มชาอยู่ในห้องชาด้านข้างของวิหาร
ห้องชาเงียบสงบ นอกหน้าต่างมีต้นแปะก๊วยเก่าแก่ต้นหนึ่ง กิ่งก้านยังไม่ผลิยอดอ่อน
เคอจี้นั่งอยู่ตรงข้ามเธอ เบื้องหน้ามีชาที่เพิ่งชงใหม่วางอยู่ เขายกขึ้นจิบหนึ่งคำแล้ววางลง ก่อนจะขมวดคิ้วน้อย ๆ
ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าปนกับเสียงพูดคุยก็ดังมาจากหน้าประตูห้องชา
เคอเหมียนถังเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย เห็นเปาเหมินกับผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามาจากประตู
วันนี้เปาเหมินสวมเสื้อคลุมผ้าทวีดสีชมพูอ่อน ในมือถือโทรศัพท์ที่ยกขึ้นมา ไม่เหมือนมาไหว้พระสักนิด กลับดูเหมือนมาเช็กอินถ่ายรูปที่วัดดังในโลกออนไลน์มากกว่า
ตอนเดินเข้ามา เธอยังคุยกับผู้หญิงข้าง ๆ ว่า “ที่นี่แสงดีจัง” สายตากวาดมองไปรอบห้องชาอย่างไม่ตั้งใจ ก่อนจะเห็นเคอเหมียนถังที่นั่งอยู่ด้านในสุด
รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอจางลง จากนั้นก็กลอกตาอย่างเงียบ ๆ
เคอจี้สังเกตเห็นเช่นกัน เขาวางถ้วยชาลง เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วประสานมือไว้ตรงหน้าอก ท่าทางบอกชัดว่าเตรียมพร้อมรอดูเรื่องสนุกแล้ว
เปาเหมินหยุดยืนอยู่หน้าประตู น้ำเสียงจงใจลากยาว “อ้าว นี่ไม่ใช่เคอเหมียนถังหรอกเหรอ เธอก็มาจุดธูปเหมือนกันเหรอ”