ตอนที่ 56 ความเป็นเจ้าของก็แรงเหมือนกันนะ
เวลาเก้าโมงเช้า รถบัสที่ติดตรามหาวิทยาลัยหลิงโจวจอดลงในลานจอดรถ นักศึกษาต่างรีบลงจากรถ แล้วมองไปรอบ ๆ อย่างใคร่รู้ถึงสถาบันสำหรับชนชั้นสูงในตำนานแห่งนี้
ในฐานะประธานนักเรียน หรงเช่อจึงรับหน้าที่ต้อนรับในวันนี้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยหลิงโจวมีคนเก่งเข้าทำงานในกลุ่มทุนซิงหยุนทุกปี ส่วนซิงหยุนก็ให้ทุนสนับสนุนนักศึกษายากจนที่มีผลการเรียนดีเด่นของมหาวิทยาลัยหลิงโจวมาโดยตลอด ความสัมพันธ์ระหว่างสองสถาบันลึกซึ้งกว่าที่เห็นภายนอกมาก
เคอเหมียนถังลงจากรถของหรงเช่อ หิ้วกระเป๋าเดินอยู่ข้างเขา
อย่างไรเสีย คนทั้งโรงเรียนก็รู้กันหมดแล้วว่าเธอกับหรงเช่อกำลังคบกัน เธอจึงไม่สนใจว่าคนพวกนี้จะพูดอะไรกันอีก
หรงเช่อลงจากรถอีกด้านหนึ่ง แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างต้นแปะก๊วย ร่วงลงบนอินทรธนูของเขาราวกับเศษทองคำ
เมื่อลมพัดมา เคอเหมียนถังก็ได้กลิ่นหอมจาง ๆ ของไม้สนจากตัวเขา
เขาเดินอยู่ทางซ้ายของเธอ ชุดเครื่องแบบสีดำพอดีตัวตรงช่วงเอว เผยให้เห็นเส้นสายของเอวคอดที่เรียบสะอาดตา
เคอเหมียนถังแอบชำเลืองมองอีกครั้ง เห็นเขาถือหนังสือเรียนของเธอไว้มือเดียว นาฬิกาข้อมือสีดำรัดอยู่ตรงข้อมือส่วนที่เรียวที่สุด ปลายแขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นสองทบ เส้นเอ็นบนท่อนแขนปรากฏให้เห็นเลือนราง
พอเบือนสายตาไปแล้ว เธอก็อดเหลือบกลับไปมองเขาไม่ได้
วันนี้เขายังเสยผมขึ้นด้วย เส้นจากกระดูกคิ้วไปจนถึงสันจมูกดูคมคายและประณีต
เธอจ้องมองตรงนั้น จู่ ๆ ก็รู้สึกคอแห้งขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ จึงเผลอเลียริมฝีปาก