บทที่ 24 แฟนหนุ่มมาแล้ว
เคอเหมียนถังยังงง ๆ อยู่ แต่ก็ยกมือทำท่าวิกตอรี่ให้กล้องอย่างว่าง่าย
สาวคนนั้นถ่ายรูปเสร็จก็เอ่ยขอบคุณซ้ำ ๆ เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองเธออีกครั้ง ก่อนก้มหน้าพิมพ์ข้อความในมือถืออย่างรวดเร็ว
เการั่วซีกับชุยลี่นาเรียกรถกลับไปก่อนแล้ว
ตอนแรกเธอก็อยากกลับไปพร้อมกัน ยังไงก็ซื้อของครบแล้ว แถมขาก็แทบจะหักอยู่รอมร่อ
แต่เธอนึกขึ้นได้ว่าหรงเช่อบอกว่าเสร็จธุระแล้วให้โทรหา อีกอย่าง วันนี้เธอใช้บัตรของเขา บัตรก็ยังอยู่ในกระเป๋า อย่างไรก็ต้องคืนให้เขา
เธอหยิบมือถือออกมา กดโทรหาหรงเช่อ เสียงสัญญาณดังขึ้นในหู หนึ่งครั้ง สองครั้ง
อีกด้านหนึ่ง หรงเช่อเพิ่งออกมาจากห้องประชุม ผู้อำนวยการฝ่ายพาคนสองคน ทั้งสูงวัยและหนุ่มสาว เดินเข้ามาหา
ชายสูงวัยแซ่เฉิน เป็นศาสตราจารย์ประจำคณะวิทยาการข้อมูลของมหาวิทยาลัยหลิงโจว มีชื่อเสียงอยู่บ้างในแวดวงวิชาการของประเทศ
ผู้อำนวยการฝ่ายเดินนำหน้า ยกมือผายเชิญ “ท่านหรง ท่านนี้คือศาสตราจารย์เฉิน เป็นผู้ร่วมโครงการครั้งนี้ครับ”
หรงเช่อพยักหน้าเล็กน้อย เขามีท่าทีอ่อนโยนต่อนักวิชาการมากกว่านักธุรกิจ “ศาสตราจารย์เฉิน ลำบากแล้วครับ”
ศาสตราจารย์เฉินปลื้มจนทำตัวไม่ถูก รีบโบกมือ “ไม่หรอกครับ ไม่หรอก การที่สิงหยวนมอบโอกาสนี้ให้พวกเรา ถือเป็นเกียรติของพวกเราต่างหากครับ”
จากนั้นเขาก็ขยับตัวหลบ เปิดทางให้จางซินที่ยืนเงียบอยู่ข้างหลังมาตลอด “ท่านหรง นี่คือลูกศิษย์ของผม จางซิน งานสนับสนุนโครงการเป็นฝีมือของเธอ เด็กคนนี้ขยันมาก ผลการเรียนติดสามอันดับแรกของภาคมาตลอดครับ”