บทที่ 13 ละสายตาไปไม่ได้
เสียงของระบบฟังดูจนปัญญาเล็กน้อย “ระบุตำแหน่งแน่ชัดไม่ได้ค่ะ คนพลุกพล่านเกินไป และมีแหล่งสัญญาณมากกว่าหนึ่งแห่ง ยืนยันได้แค่ว่าอยู่ทางฝั่งทีมตัวแทนมหาวิทยาลัยหลิงโจว”
คิ้วเรียวงามของเคอเหมียนถังขมวดน้อย ๆ เธอเปิดข้อมูลที่ระบบค้นมาให้ดู จางซินเป็นนักศึกษาปีสามของมหาวิทยาลัยหลิงโจวจริง ๆ ครอบครัวฐานะธรรมดา ผลการเรียนดีเยี่ยม นิสัยอ่อนโยนและใจดี
ตามแผนเดิม เธอควรจะปรากฏตัวในช่วงเดือนสุดท้ายของระยะเวลาภารกิจเท่านั้น
แต่ตอนนี้เพิ่งผ่านไปได้หนึ่งเดือนกับอีกไม่กี่วัน ทำไมเธอถึงมาเร็วกว่ากำหนดล่ะ?
“เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้ตรวจผิด?” เคอเหมียนถังกัดริมฝีปาก
“ความแม่นยำในการตรวจจับของระบบนี้อยู่ที่ 99.97% ไม่มีทางผิดพลาดค่ะ”
หัวใจของเคอเหมียนถังเต้นเร็วขึ้นอีกสองสามจังหวะ เธอมองไปทางมหาวิทยาลัยหลิงโจวแวบหนึ่ง “เธอหน้าตาเป็นยังไง?”
“ตามคำบรรยายในนิยายต้นฉบับ สูงหนึ่งร้อยหกสิบห้าเซนติเมตร หนักสี่สิบแปดกิโลกรัม ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโต ผมดำยาวตรง บุคลิกบริสุทธิ์สดใส ได้รับฉายาว่าเป็นดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัยหลิงโจวมาโดยตลอดค่ะ”
“...หน้าตาไม่ต่างจากที่บรรยายตัวละครสมทบหญิงในออริจินอลนวนิยายเลยนี่นา?”
“คำบรรยายของผู้เขียนนิยายต้นฉบับขาดจินตนาการจริง ๆ ค่ะ แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ”
เคอเหมียนถังยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจกับข้อมูลนี้ แสงในบริเวณโรงม้าก็มืดลงกะทันหัน
เธอได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น แล้วก็พบว่าหรงเช่อมาถึงแล้ว
หรงเช่อเดินมาจากทางเข้า ฝูงชนพากันหลีกทางให้เขาโดยอัตโนมัติ