บทที่ 81 เขาในสายตาคนอื่น
เคอเหมียนถังซุกหน้าอยู่ในอ้อมแขนของเขาครู่หนึ่ง ผ่านไปพักใหญ่ถึงค่อยพยักหน้าเบา ๆ
จากนั้นเธอก็ยื่นมือไปจิ้มอกเขา เงยหน้าขึ้นจ้องเขาเขม็ง “ถ้าคว้ามาไม่ได้ ฉันจะบล็อกคุณทุกแพลตฟอร์มเลย! ฉันพูดจริงนะ”
ในดวงตาของหรงเช่อมีรอยยิ้มจาง ๆ เขายื่นมือมาจับนิ้วที่จิ้มเขาอยู่แล้วบีบเบา ๆ
“เคอเหมียนถัง!” ในตอนนั้นเอง เคอจี้ก็แทรกตัวออกมาจากฝูงชน
เขาสวมชุดสกีสีดำ แว่นสกีห้อยอยู่ที่คอ มือหิ้วสกีบอร์ด ผมถูกหมวกกันน็อกกดจนแบนราบ แต่เครื่องหน้ายังคงหล่อเหลา ดูสะดุดตาเป็นพิเศษท่ามกลางเหล่านักเรียนมัธยมปลาย
เขาตะโกนเรียกเธอจากไกล ๆ พอเดินเข้ามาใกล้ถึงได้เห็นว่าหรงเช่ออยู่ด้วย จึงชะงักฝีเท้าไปครู่หนึ่ง
“พี่หรงเช่อ” เคอจี้เรียกอย่างว่าง่าย สายตาเลื่อนจากหรงเช่อไปยังใบหน้าพี่สาว ก่อนจะขมวดคิ้ว “ปากพี่เป็นอะไรน่ะ โดนความเย็นกัดเหรอ”
ใบหน้าของเคอเหมียนถังแดงวาบ เธอถลึงตาใส่เขา “เกี่ยวอะไรกับแก”
เคอจี้ถูกดุจนงง เขาเกาหัวแล้วหันไปมองหรงเช่ออย่างขอความช่วยเหลือ
หรงเช่อพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “พี่สาวแกอยากได้แก้วเก็บความร้อนใบนั้น”
เคอจี้ร้องอ๋อ พลางตบอกตัวเอง “ไม่ต้องห่วง มีผมกับพี่หรงเช่ออยู่ ต้องคว้ามาได้แน่นอน แค่แก้วเก็บความร้อนใบเดียวเอง”
จางซินนั่งอยู่ในบริเวณพักผ่อนฝั่งตรงข้ามลานสกี มือประคองโกโก้ร้อนไว้
เปาเหมินนั่งอยู่ข้าง ๆ กำลังทาครีมบำรุงมือ ปากก็พึมพำอะไรบางอย่าง
สายตาของจางซินทอดข้ามลานสกีไปหยุดอยู่ที่เคอเหมียนถัง หรงเช่อ และเคอจี้ซึ่งยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม