บทที่ 82 เรื่องที่ทำให้หรงเช่อรู้สึกกดดันปรากฏขึ้นแล้ว
โจวหรานโยนแก้วกาแฟลงถังขยะข้าง ๆ จากนั้นก็ยันตัวลุกขึ้นจากราวกั้น หยิบสกีบอร์ดแล้วเดินจากไป
เหอหย่าอินนั่งอยู่บนม้านั่งตามลำพัง มองคนที่จุดสตาร์ตทยอยออกตัวไปทีละคน
รอจนเสียงปืนสัญญาณดังขึ้น ผู้เข้าแข่งขันประเภทคู่ทางนั้นก็ออกตัว เธอถึงค่อยลุกขึ้น ปักไม้สกีลงบนหิมะ แล้วไถลไปทางโซนประเภทเดี่ยว
ผู้เข้าแข่งขันสิบกว่าคู่พุ่งทะยานออกไปตามลำดับ
เคอจี้กับเหยียนชืออวี่อยู่แถวหน้า ออกตัวได้รวดเร็ว สกีบอร์ดกรีดลงบนทางสกีเป็นเส้นโค้งคมกริบสองเส้น
จางซินกับตั้นเฉิงจื้ออยู่ตำแหน่งกลางค่อนไปทางซ้าย ความเร็วก็ไม่ช้า
ตั้นเฉิงจื้อเป็นมือโปรจริง ๆ ท่วงท่าการเล่นสกีได้มาตรฐาน จุดศูนย์ถ่วงมั่นคง เลี้ยวได้คล่องแคล่ว จังหวะที่ไม้สกีแตะพื้นแม่นยำ ไม่มีท่าทางเกินจำเป็น
จางซินไถลตามหลังเขาไป ฝีมือแม้จะสู้เขาไม่ได้ แต่ก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ไม่ถูกทิ้งห่าง
ผู้เข้าแข่งขันสองคู่นี้ทิ้งคนอื่นไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว ระยะห่างบนทางสกีถ่างออกเรื่อย ๆ
ทางสกีช่วงครึ่งแรกเป็นทางลาดชันน้อย เคอจี้กับเหยียนชืออวี่นำอยู่หนึ่งช่วงตัว ส่วนจางซินกับตั้นเฉิงจื้อตามมาติด ๆ
เคอจี้หันกลับไปมองครั้งหนึ่ง คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที
คู่ที่ตามหลังมาประชิดไม่ยอมปล่อย หลายครั้งเกือบจะแซงพวกเขาได้ ท่วงท่าการเล่นสกีของผู้ชายคนนั้นได้มาตรฐานกว่าเขาเสียอีก ถ้าไม่ใช่เพราะตำแหน่งออกตัวอยู่ด้านหลังไปหน่อย ป่านนี้คงแซงไปแล้ว