กัวเฟิ่งอิงเดินเข้ามาในห้องพยาบาล คว้ามือของอู่ชิงชิวไว้แล้วก็เริ่มร้องไห้
“ชิงชิวจ๋า! เจ้ารีบไปช่วยน้องชายเจ้าเถิด พ่อกับข้าไม่มีทางออกจริง ๆ แล้ว…”
“แม่ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ค่อย ๆ เล่าเถิด อย่าเพิ่งร้อนใจ”
สำหรับครอบครัวเดิมของนาง อู่ชิงชิวนั้นทั้งรักทั้งเจ็บ
สกุลอู่ของนางเป็นตระกูลแพทย์แผนโบราณมาช้านาน ทำธุรกิจค้าเครื่องยา ว่ากันว่ายุคราชวงศ์ชิงเคยเป็นพ่อค้าหลวงส่งเครื่องยาเข้าวังด้วยซ้ำ
แต่ตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ภายหลังครอบครัวนางก็ถูกจัดเป็นพวกเดินทุนนิยม
เมื่อเห็นท่าว่าจะถูกประจานและส่งไปใช้แรงงานพร้อมกับสกุลเวิน บิดาของนางก็คิดทั้งคืน สุดท้ายตัดสินใจมอบทรัพย์สินทั้งหมดให้ทางการ ถึงรักษาคนทั้งครอบครัวไม่ให้ถูกส่งไปใช้แรงงานได้
แต่หลังจากถูกแขวนป้ายเดินขบวนประจานแล้ว สิ่งที่ตามมาก็คือทั้งครอบครัวไม่สามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ บิดาของนางอู่คุนก็ไม่ได้นอนอีกคืน วันรุ่งขึ้นก็ประกาศการตัดสินใจของตน
เพื่อให้อู่ชิงอวี่บุตรชายคนเดียวผู้สืบสกุลอู่มีอนาคตที่ดี จำเป็นต้องให้อู่ชิงชิวบุตรสาวของตนแต่งงานสูงขึ้น ไปหาครอบครัวสามีที่ดีพอจะช่วยเหลือพวกเขาได้
ดังนั้น บิดาของนางจึงเลือกแล้วเลือกอีก เลือกสกุลกู้ที่มีอำนาจอยู่บ้าง เพราะหากเป็นตระกูลสูงกว่านี้ก็คงไม่ยอมแต่งกับบุตรสาวของครอบครัวเช่นพวกเขาแล้ว
โชคดีที่อู่ชิงชิวรูปโฉมงดงาม คนสกุลกู้ก็ถูกใจ
ดังนั้น เพื่อรักษาน้องชายไว้ อู่ชิงชิวจึงแต่งงานกับกู้ชื่อเจี๋ยที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน