ผ้าสองสามผืนที่หยิบมาจากโกดังโรงงานนี้ เวินอี้ตั้งใจจะเอามาตัดเสื้อผ้า
ชิ้นแรกแน่นอนว่าต้องของตัวเอง ไม่ว่าชาติก่อนหรือชาตินี้ คนที่เธอรักมากที่สุดก็คือตัวเองเสมอ
เห็นฤดูใบไม้ร่วงผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว ต้องตัดเสื้อคลุมหนา ๆ ให้ตัวเองสักตัว
ส่วนของคนอื่นก็คือของซูถงกับลู่อี๋านโจว
ที่ทำให้ซูถงเพราะซูถงไม่มีเสื้อผ้าดี ๆ ใส่เลย ส่วนของลู่อี๋านโจวก็แค่อาศัยซูถงพลอยได้บุญไปด้วย
แล้วก็ทำให้พี่จื้อหย่วนสักตัว ช่วงนี้พี่จื้อหย่วนช่วยเธอไม่น้อย ตัดเสื้อให้ก็ถือเป็นการตอบแทน
สุดท้ายคือทำให้เหอหลิน
แม้ว่าวันนั้นเหอหลินจะไม่รู้ผิดรู้ชอบช่วยเสี่ยวชิงกดดันเธอ แต่แรก ๆ ในยามที่เธอลำบากที่สุด ก็เคยให้เงินเธอมาตั้งร้อยหยวน ถ้าไม่มีเงินร้อยหยวนนั้น เธอคงไม่ได้บำรุงร่างกายจนหายดี และก็ไม่รู้เมื่อไหร่ถึงจะย้ายออกจากคอกวัวได้
ตัดเสื้อตัวนี้ให้ ก็ถือว่าไม่เป็นหนี้ตระกูลลู่อะไรอีก
แม้ตอนนี้เสื้อผ้าในห้างสรรพสินค้าที่แพงที่สุดก็ไม่ถึงร้อยหยวน แต่นี่เป็นฝีมือของเธอเองนะ รู้หรือเปล่าว่าก่อนทะลุมิตินี้ เสื้อผ้าที่เธอออกแบบเองเป็นรุ่นจำกัดจำนวนทั่วโลก ดารามากมายต้องอ้อนวอนแทบตายยังไม่ได้เลย!
นับว่าถูกใจเหอหลินก็แล้วกัน
เวินอี้ใช้เวลาสองวันตัดเสื้อผ้าเสร็จ ถึงได้ออกมาจากโรงงาน เดินไปที่หมู่บ้านหยางซู่
เลขาเฉินไม่คิดว่าเวินอี้ไปที่ค่ายทหารที่ปักกิ่งเพื่อหย่า สุดท้ายกลับหย่าไม่สำเร็จ แถมยังได้รับเลี้ยงเด็กอีกคน!