ลู่เจ๋อหมิงมองดูเวินอี้เดินเข้าร้านเสื้อผ้าแล้วจึงหันกลับไปที่ประตูโรงเรียน
จนถึงตอนนี้เขายังไม่อยากเชื่อเลยว่าเวินอี้ที่สวยสดใสคนนี้คือสาวบ้านนอกที่เคยวางยาเขาและกลิ้งเกลือกกับเขาในทุ่งข้าวโพดเมื่อเจ็ดปีก่อน
การเปลี่ยนแปลงของคนเรามันจะมากขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
เสี่ยวชิงมองเห็นลู่เจ๋อหมิงเดินมาจากที่ไกลๆ ระหว่างทางเขาหันกลับไปมองร้านเสื้อผ้าของนังแพศยาเวินอี้ทุกๆ ก้าว
ดูท่าที่เธอกังวลคงไม่ผิด นังแพศยาเวินอี้มันดึงดูดลู่เจ๋อหมิงได้จริงๆ
เธอมองไปที่ร้านเสื้อผ้าของเวินอี้ แววตาฉายแววแห่งอันตราย
แต่เมื่อลู่เจ๋อหมิงเดินเข้ามา เธอกลับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน:
“ทำไมคะ? พี่เจ๋อหมิง คุณเกิด... รักเพราะเซ็กซ์กับเธอแล้วเหรอ? เมื่อไหร่คุณกลายเป็นคนตื้นเขินแบบนี้?”
ลู่เจ๋อหมิงชะงัก: รักเพราะเซ็กซ์?
ได้ยินคำนี้เขาถึงนึกขึ้นมาได้ ว่าเขาเองก็เคยนอนกับเวินอี้!
นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตอายุยี่สิบเจ็ดปีของเขา และหลายปีมานี้เขาตั้งใจไม่หวนคิดถึงเรื่องที่ได้นอนกับเวินอี้
ครั้งนั้นมันเลวร้ายจริงๆ
เขาถูกวางยาที่ใช้สำหรับสัตว์, ตอนทำก็ไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง, แถมยังถูกคนจับผิดในที่เกิดเหตุอีก
ตอนนี้หวนคิดขึ้นมาก็รู้สึกว่าตัวเองในตอนนั้นเหมือนสัตว์เดรัจฉานที่ไร้ความรู้สึก กำลังทำกิจกรรมดั้งเดิมที่สุดกับตัวเมียในพงหญ้า
ตระกูลลู่มีขนบธรรมเนียมที่เคร่งครัด เรื่องแบบนั้นต้องทำในคืนเข้าหอ
หนึ่งคืนแห่งรัก, สัญญาหนึ่งชีวิต!
แต่งงานแล้วต้องซื่อสัตย์ต่อคู่ครองคนเดียวเช่นปู่ย่าพ่อแม่
แต่ทว่า, ขนบธรรมเนียมของตระกูลลู่ได้เปลี่ยนไปเมื่อถึงรุ่นของเขา