เมื่อเห็นว่าหมัดที่ใหญ่เท่าหม้อทรายกำลังจะฟาดลงมาตรงศีรษะของเธอ เวินอี้ก็ตกใจจนหลับตาปี๋ทันที
เมื่อครู่เพราะรีบร้อนเกินไป เธอจึงพุ่งเข้ามาขวางโดยไม่ทันคิด ไม่รู้ว่าลู่เจ๋อหมิงเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ถึงได้ลงมือกับพี่จื้อหย่วนทันทีที่เจอหน้าโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
เมื่อลู่เจ๋อหมิงเห็นว่าคนที่เข้ามาขวางตรงหน้าฟู่จื้อหย่วนคือเวินอี้ ตอนนั้นเขาก็อยากจะชักหมัดกลับ แต่กลับไม่ทันเสียแล้ว หากหมัดนี้ลงไป ต่อให้ไม่ถึงกับเสียโฉม แต่ก็คงทำให้ผู้หญิงคนนี้บาดเจ็บสาหัส
ในสถานการณ์ที่รีบร้อนเช่นนั้น ลู่เจ๋อหมิงจึงได้แต่เลือกเบี่ยงเบนทิศทางอย่างรวดเร็ว แต่สองข้างของพวกเขาติดกับกำแพงหินของบ้านฟู่จื้อหย่วน...
ลู่เจ๋อหมิงไม่ได้คิดอะไรมาก รีบเปลี่ยนทิศทางของหมัด หมัดนั้นจึงกระแทกใส่กำแพงหินด้านหลังเวินอี้อย่างแรง
เสียงดัง 'ตึง' ดังขึ้น เวินอี้ที่ตกใจจนหลับตาอยู่ก็สะดุ้งเฮือกไปทั้งตัว...
ทว่าความเจ็บปวดที่คาดไว้กลับไม่มาสักที เวินอี้จึงค่อยๆ ลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมาอย่างลังเล เห็นว่าหมัดที่เปื้อนเลือดเต็มมือของลู่เจ๋อหมิงกำลังจมอยู่ในกำแพงหิน
ลู่เจ๋อหมิงจ้องมองเวินอี้อย่างเหลือเชื่อ:
เธอ... เธอกล้าทำถึงขนาดนี้เพื่อฟู่จื้อหย่วนเชียวหรือ? ถึงกับเอาตัวเองมาขวางหมัดของเขาไว้?
เธอรักเขามากขนาดนั้นเลยหรือ?
ฟู่จื้อหย่วนมันดีตรงไหนถึงทำให้เธอทุ่มเทได้ถึงเพียงนี้?
เมื่อเห็นว่าหมัดของลู่เจ๋อหมิงเปลี่ยนทิศทางไป เวินอี้ถึงได้ตั้งสติได้ว่าเธอรอดตัวไปอย่างหวุดหวิด
แต่พอคิดว่าเขาลงมือกับพี่จื้อหย่วนโดยไม่มีเหตุผล เวินอี้ก็โมโหจนไม่ได้คิดอะไร ตบหน้าลู่เจ๋อหมิงไปหนึ่งฉาดทันที!