ตลอดครึ่งชั่วยามที่ฉู่หวยเฉินจากไป ปี้เถาใช้ผ้านุ่มกับนุ่นเย็บผ้าคาดซับเลือดไว้ชั่วคราวหลายผืน แล้วสอนคุณหนูให้รู้จักเปลี่ยน
เพราะเจียงอินยังมีไข้ต่ำ ๆ ปวดศีรษะและปวดเมื่อยไปทั่วร่าง ปี้เถาจึงช่วยเปลี่ยนให้คุณหนูเสียเอง
บางทีเพราะก่อนอายุ 8 ขวบ เจียงอินเติบโตอยู่ข้างกายเจียงชิงอวิ๋นมาโดยตลอด จึงซึมซับทุกอากัปกิริยาและคำพูดของมารดาผู้ให้กำเนิดมา
นางไม่ได้รู้สึกอับอายที่มีประจำเดือน แต่...
เจียงอินหน้าแดงก่ำนอนแผ่อยู่บนเตียง ปล่อยให้สาวใช้คนสนิทเปลี่ยนผ้าคาดซับเลือดให้ ทั้งยังช่วยเช็ดก้นให้นางอีกด้วย
เจียงอินเหม่อลอย ดวงหน้าแดงซ่านไปหมด
สมัยเด็กก็เป็นพี่ปี้เถาที่ช่วยขัดตัวและทาเครื่องหอมให้ ทว่าบัดนี้นางอายุ 14 ปีแล้วนะ
อื้อ ช่างน่าอับอายยิ่งนัก
เสื้อผ้าชั้นในที่เจียงอินสวมล้วนเป็นฝีมือตัดเย็บของนางเอง แตกต่างจากสตรีในโลกนี้
ยามบุตรสาวยังเล็ก เจียงชิงอวิ๋นเคยตัดเย็บ “ชุดนอนสายเดี่ยว” “กางเกงชั้นใน” และ “ผ้าคาดอก” ให้เจียงอิน นางจึงสวมใส่จนเคยชิน
ต่อมาเมื่อเรียนรู้งานเย็บปักถักร้อย ทุกปีนางจะตัดเย็บเสื้อผ้าเหล่านี้ด้วยตนเองหลายชุดให้เหมาะกับรูปร่างที่เปลี่ยนแปลงไป
วันนี้เกิดเหตุขึ้นกะทันหัน แม้กางเกงชั้นในจะเปื้อนเลือดแล้ว ก็ทำได้เพียงเช็ดให้แห้งแล้วสวมต่อไปก่อน