ฉู่หวยเฉินกลับถึงจวนในยามซวี เขาแวะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เรือนชุนฮุย ก่อนมุ่งหน้าไปยังสวนช่างชุน
บ่าวไพร่ซึ่งเฝ้ายามอยู่ในสวนต่างเข้ามาคารวะ เขาโบกมือให้ทุกคนแยกย้าย แล้วเดินไปยังห้องของเจียงอิน เมื่อรู้ว่านางหลับแล้วและอาการปวดท้องดีขึ้น อีกทั้งยังทำของหวานไว้ให้ เขาก็สั่งให้บ่าวนำมาอุ่นในตอนเช้า
ฉู่หวยเฉินเข้าไปนั่งเฝ้าน้องสาวซึ่งหลับสนิทอยู่บนเตียง นางกอดตุ๊กตาปลาคาร์ปตัวใหญ่ที่ทำขึ้นเองเอาไว้ เจ้าตัวเล่าว่าเมื่อครั้งยังเด็ก แม่ทูนหัวเคยทำหมอนรูปปลาโลมาให้ ก่อนที่นางจะเผามันส่งให้แม่ทูนหัวด้วยมือตนเอง ปลาคาร์ปตัวนี้จึงอยู่เป็นเพื่อนนางมาหลายปี
เมื่อถึงยามเช้า เจียงอินตื่นขึ้นมาและพบว่าพี่ชายกำลังช่วยจัดการเรื่องประจำเดือนให้อย่างใส่ใจ นางหน้าแดงด้วยความอับอาย ยืนยันว่าตนทำเองได้ ฉู่หวยเฉินกลับบอกว่านางหลับสนิทจนเขากลัวว่านางจะดูแลตัวเองไม่ทัน พร้อมเตือนว่าสมัยเด็กเขาก็เคยช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าและซักกางเกงให้นางอยู่แล้ว