“ใครน่ะ?”
ระหว่างเอ่ยถาม
เว่ยเจอหันหน้าไปทางประตู
แววสงสัยวาบผ่านดวงตาของหลินโม่
เพิ่งย้ายเข้ามาได้ไม่นาน คนที่รู้ที่อยู่นี้นอกจากเว่ยเจอกับเขาแล้ว ก็น่าจะไม่มีใครอื่น
หลินโม่วางบุหรี่ไว้ข้าง ๆ แล้วลุกขึ้นไปเปิดประตู
แต่ทันทีที่ประตูเปิด ดวงตาของเขาก็วาบประกายเย็นเยียบ
คนที่ยืนอยู่นอกประตูคือ… ซูเฮ่า
“เป็นไง เห็นฉันมาแล้วตกใจมากเลยสินะ?” ซูเฮ่าเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนเอนตัวพิงกรอบประตู
“มาทำอะไร?”
หลินโม่ทำหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงไร้อารมณ์
ซูเฮ่าแค่นเสียงขึ้นจมูก ยกมือเสยผมหน้าผากไปด้านหลัง ก่อนเบ้ปากแล้วเดินเข้ามาในบ้าน
“หลินโม่ ฉันมีคำพูดสองสามข้อจะมาบอกนาย”
แนวกรามของหลินโม่ขบแน่นขึ้น แววเย็นชาในดวงตายิ่งเข้มข้น
ซูเฮ่า ลูกพี่ลูกน้องของซูชิงหาน เป็นคุณชายเสเพลตัวจริง ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายจนแทบหมดตัว
พอได้ยินว่ามีคนมาบอกข้อความให้หลินโม่ สีหน้าของเว่ยเจอก็ตึงเครียดขึ้นเช่นกัน
ซูเฮ่าเพิ่งเดินจากระเบียงเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก็ยกมือขึ้น
“ไม่ต้องตื่นเต้น แค่มีคำพูดไม่กี่ข้อ ไม่ทำอะไรพวกนายหรอก”
“คุณชายอย่างฉันมีธุระรัดตัว ไม่มีเวลามานั่งพล่ามกับพวกนายที่นี่ จะพูดให้สั้นก็แล้วกัน”
“ข้อแรก ตอนนี้กรุ๊ปซู่ยุ่งเหยิงไปหมด หลินโม่ เรื่องทั้งหมดเป็นฝีมือพวกนาย นายต้องกลับไปจัดการปัญหาที่ก่อไว้”
“ข้อสอง เลิกคิดเรื่องหย่าได้เลย ต่อให้นายอยากหย่า แต่ถ้าตระกูลซูไม่ยอม นายก็หย่าไม่สำเร็จ”
“ข้อสาม พรุ่งนี้บ่ายสามโมง ตระกูลซูจะจัดงานแถลงข่าว นายต้องขอโทษทุกคนในงาน บอกว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันแต่งงานเป็นแค่ความเข้าใจผิด และจะจัดงานแต่งอย่างยิ่งใหญ่ในวันหลัง”