หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนก็ช่วยกันเก็บโต๊ะให้เรียบร้อย
เจียงเฉินกำลังล้างจานอยู่ในครัว
ซูอวี๋ยืนอยู่หน้าตู้เย็น แล้วตะโกนไปที่ห้องนั่งเล่น: "เนื้อกับผักในตู้เย็นเกือบหมดแล้ว ตู้ขนมก็ใกล้จะว่างแล้วเหมือนกัน"
ฉินเซวียนได้ยินก็เดินมาที่ตู้เย็น เปิดประตูดูแวบหนึ่ง: "ต้องให้ทีมงานเติมของแล้วล่ะ"
ลู่ยี่หมิงหันไปทางลำโพง: "ทีมงานครับ ตู้เย็นว่างแล้ว พรุ่งนี้อย่าลืมเติมของด้วยนะ!"
คำพูดเหล่านี้ไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว เข้าไปถึงห้องควบคุมการออกอากาศ
โจวเซียวพิงเก้าอี้ มีบุหรี่ที่ไม่จุดอยู่ในปาก
เขาหยิบบุหรี่ลงมา เคาะบนโต๊ะสองที แล้วพูดกับผู้ช่วยผู้กำกับข้างๆ: "พรุ่งนี้ช่วยเติมของให้พวกเขาหน่อย จัดการให้หน่อย"
ผู้ช่วยผู้กำกับรับคำ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมส่งข้อความถึงทีมประสานงานภายนอก
นิ้วเพิ่งจะแตะหน้าต่างแชท โจวเซียวก็ยื่นมือมาขวางไว้: "เดี๋ยว ไม่ต้องเติมแล้ว"
โจวเซียวลุกขึ้นยืน ตบมือ: "มารวมกันหน่อย ประชุมสั้นๆ"
คนในห้องต่างก็ออกจากที่ทำงานของตัวเอง มายืนล้อมรอบโจวเซียวเป็นวง
โจวเซียวเล่าบทสนทนาก่อนหน้านั้นซ้ำ แล้วก็พูดความคิดของเขาออกมา
พรุ่งนี้ไม่เติมของให้คนในบ้านพัก ให้พวกเขาออกไปซื้อเองคืนนี้ ค่าใช้จ่ายทีมงานออกให้
ชีวิตประจำวันในบ้านพักถ่ายไปเยอะแล้ว คืนนี้จะถ่ายฉากที่แขกออกไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแทน
ผู้ช่วยผู้กำกับฟังจบ ก็ลงมือทันที หยิบวิทยุสื่อสารแจ้งผู้กำกับภาคสนาม