จ้าวม่านได้ยินลั่วชิงฮวนพูดแบบนี้ ก็ตอบกลับไปว่า "ได้ค่ะ พี่ชิงฮวน งั้นพวกเราไปกินข้าวกันก่อนนะ"
จากนั้นจ้าวม่านก็หันไปบอกลาอู่อีเสียน แล้วเดินจากไปด้วยรองเท้าส้นสูงของตัวเอง
พอจ้าวม่านไปแล้ว อู่อีเสียนถึงได้เอ่ยปากกับลั่วชิงฮวนว่า "พี่ชิงฮวน มีงานอะไรจะให้หนูทำหรือเปล่าคะ?"
"ยังไม่มีหรอก มาทั้งเช้าแล้ว ยังปรับตัวได้อยู่ไหม?"
"ก็โอเคค่ะ รู้สึกว่าทุกคนมืออาชีพมาก และก็ดูแลหนูดีมาก แต่คนอื่นมีงานยุ่งกันหมด มีแค่หนูคนเดียวที่ว่างๆ เลยดูไม่เข้ากับคนอื่นนิดหน่อย"
พูดมาถึงตรงนี้ อู่อีเสียนก็หดคอเข้าหาลั่วชิงฮวน แล้วยิ้มอย่างเก้อเขิน
"เธอเป็นคนใหม่ ยังไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์ อีกสองวันก็ดีขึ้นเอง อ่านเอกสารไปถึงไหนแล้ว?"
"อ่านจบหมดแล้วค่ะ"
"เป็นยังไง มีอันไหนที่เธอสนใจเป็นพิเศษไหม?"
"ทั้งหมดดีหมดเลยค่ะ หนูไม่มีความคิดเห็นอะไร ขอฟังพี่ชิงฮวนจัดการค่ะ"
ลั่วชิงฮวนมองเธออยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า "งั้นช่วงนี้เธอก็ตามฉันมาเถอะ ยังไงเดี๋ยวฉันจะไปหน้างานก่อสร้างด้วย เธอไปกับฉันด้วยก็แล้วกัน"
อู่อีเสียนเก็บของบนโต๊ะให้เรียบร้อย แล้วตอบกลับว่า "ได้ค่ะ"
ลั่วชิงฮวนได้ยินว่าเธอตอบตกลง ก็พูดว่า "งั้นเธอเก็บของเสร็จก็ตามฉันมาเลย"
อู่อีเสียนหยิบกระเป๋าของตัวเอง เดินไปข้างๆ ลั่วชิงฮวน แล้วถามขึ้นว่า "ไปที่หน้างานเลยตอนนี้เลยเหรอคะ?"
"ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอก พาเธอไปกินข้าวก่อน"
ทั้งสองคนขึ้นรถของลั่วชิงฮวน ลั่วชิงฮวนถามขึ้นก่อนว่า "เธอมีอะไรที่กินไม่ได้หรือเปล่า?"