ปัง!
ยามดึกของนครหลวงต้าซวน เดิมทีเงียบสงบราวกับสิ้นเสียงทุกสรรพสิ่ง แต่ความสงบนั้นถูกกระแทกจนแตกกระจายด้วยเสียงระเบิดกึกก้องจนถึงสวรรค์
ผู้คนนับไม่ถ้วนตื่นจากฝัน ยังไม่ทันสวมรองเท้าก็พากันขึ้นที่สูงแลชม สายตาที่แลไปนั้นเห็นเพียงแสงเพลิงลุกโชติช่วง แผดเผาครึ่งหน้าฟ้า
เมื่อพากันวิ่งไปดูใกล้ ๆ จึงรู้ว่าคือตำหนักเจ้าหญิงพระอัครราชธิดา ไม่รู้ถูกผู้ใดระเบิด ตำหนักบนภูเขาแทบทั้งหมดพังทลายลง
เรือนและตำหนักที่อยู่ใกล้ก็โดนแรงปะทะส่วนใหญ่ ถูกสั่นสะเทือนจนถล่มเป็นบริเวณกว้าง ผู้คนจำนวนมากกำลังไต่ออกมาจากกองหินปูน
ผู้ที่วิ่งมาดูเหตุการณ์ยังงงงัน กระทั่งเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ตำหนักเจ้าหญิงพระอัครราชธิดาถูกโจมตีงั้นหรือ?
ใช่แล้ว ต้องเป็นเช่นนั้นแน่
เขาเหล่านั้นเคยได้ยินมาว่า ศิษย์ชิงเฟิงที่จักรพรรดินีช่วยชีวิตไว้ ล้วนพำนักอยู่ภายในนั้น ทีนี้สิ หมายมั่นว่าคงเป็นผู้แข็งแกร่งฝ่ายต้าฉินที่มาไล่สังหารกบฏ
"หลบไป หลบไป"
ทหารรักษาพระองค์แห่งนครหลวงต้าซวนรีบรุดมาถึงเป็นแรก พลางกวาดล้างบริเวณ พลางล้อมตำหนักเจ้าหญิงพระอัครราชธิดาเอาไว้ บรรดานายพลหัวหน้าพากันพุ่งเข้าสู่ตำหนัก
เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า ทุกคนต่างหัวใจตกลงไปถึงพื้น โหดเหี้ยมเสียจริง ตำหนักบนภูเขาที่ใหญ่โตเช่นนี้ แทบถูกทำลายจนเสมอเป็นที่ราบ
หากจักรพรรดินีพิโรธดังสายฟ้าผ่า คนพวกเขาเหล่านี้คงจะตายอย่างน่าเวทนา ทหารรักษาพระองค์มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยนครหลวง แต่ทำหน้าที่อะไรกันมา?
"อือ!"
เฒ่าเทียนคลานออกมาจากใต้ซากปรักหักพัง ร่างเต็มไปด้วยเลือด ส่วนเฒ่าตี้ที่อยู่ไม่ไกลนั้น ติดค้างอยู่กับกิ่งไม้
สองพี่น้องผู้เฒ่าซวยเสียจริง โดนแรงปะทะเข้าเต็ม ๆ โชคดีที่ทั้งคู่ล้วนอยู่ขั้นครึ่งก้าวอนัตตา แถมหนังหนาเนื้อหนา มิฉะนั้นคงถูกบดขยี้เป็นผงฝุ่นแน่นอน
เมื่อเทียบกันแล้ว เฉินอวี่และคณะสบายขึ้นมาก แม้จะดูโทรมโซ้ย แต่ขอบคุณที่อยู่ห่างไกล ไม่มีบาดเจ็บสาหัสเท่าใด