สถานที่ชำระกายของจักรพรรดินี หอมซะจริง ๆ! ไม่ใช่แค่หอมเท่านั้น ยังทำให้คนขึ้นไฟง่ายเสียด้วย
ฉู่เซียวผู้บำเพ็ญอยู่ภายในก็ลุกเป็นไฟ ทั้งร่างโชติช่วงด้วยเปลวเพลิงละลาน
แต่ก็ไม่ได้ลุกเปล่า
รากฐานหยินทมิฬที่เหลือรอดอยู่ในร่าง กำลังเปลี่ยนเป็นสารบำรุงอย่างสมบูรณ์ ซึมซาบเข้าเส้นเอ็น กระดูก และเนื้อของเขา ประกอบกับสารสำคัญในสระ ยิ่งทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงไปครั้งใหญ่
พลังของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่ขั้นที่สองแห่งรู้แจ้งสวรรค์ หากยังก้าวไปอย่างมั่นคง ถึงยามเย็นวันรุ่งขึ้นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ก็ผ่านด่านได้อีกตามปรารถนา
"ช่างน่าอายแท้" เฒ่าสวรรค์ปฐพีเป็นเพียงผู้ชม นั่งยองๆ อยู่สองฝั่งริมสระ แลบลิ้นจ๊อกๆไม่หยุด
โดยทั่วไป เมื่อพลังสูญสลายจนสิ้นแล้ว การบำเพ็ญใหม่จากต้นย่อมยากเพิ่มเป็นเท่าตัว เพราะรากฐานได้รับความเสียหายอย่างหนัก
แต่คนนี้กลับตรงข้าม การบำเพ็ญจากศูนย์ของเขาช่างเหมือนเด็กเล่น จะก้าวขึ้นขั้นก็ก้าว ไม่เคยลังเลสักนิด
นี่ยังเทียบไม่ได้เลย ห้าวันต่อมา สองเฒ่าต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความตกตะลึง
คนบางคนเปลี่ยนไปทุกวัน บางวันเป็นฉู่เซียว บางวันเป็นฉู่ปีศาจ บางวันเป็นฉู่พุทธ ทุกวันล้วนมีการฝ่าฝันขั้นภูมิ แม้จะว่ากันว่าหนึ่งวันหนึ่งขั้น ก็ไม่เกินเลย
ถึงคืนนี้ พลังของเขามั่นคงอยู่ที่ขั้นที่เจ็ดแห่งรู้แจ้งสวรรค์ ความเร็วในการก้าวไปช่างหาได้ยากยิ่งในโลก
ตกใจก็ตกใจจริง แต่ท่าทีกุมอกของทั้งสองกลับเหมือนกันเป๊ะ
ปวดร้าวนัก!
สระฟ่งหวงอันงดงาม เมื่อไม่กี่วันก่อนยังหมอกฝนพร่างพราย แต่ครั้งนี้มองดูอีกที กลายเป็นน้ำใสไร้สารทั้งสระ สารสำคัญภายในโดนคนบางคนดูดกลืนจนไม่เหลือแม้เส้นเดียว