สงครามระหว่างราชวงศ์ยุติลงแล้ว
ฉู่เซียวและพวกเดินทางกลับ
ผู้มาส่งกันนั้นมืดฟูมไปทั้งแผ่นฟ้า
"สิ้นภาพนี้แล้ว คราวหน้าจะได้พบใหม่" เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งต้าซวนนำโดยจอมทัพแดนเหนือนำทั้งหมดประสานมือก้มกายคำนับ
เพียงไม่กี่คำ แต่กลับบรรจุความขอบคุณไว้อย่างไม่สิ้นสุด หากไม่มีเหล่ามิตรบำเพ็ญเหล่านี้เดินทางมาช่วยเหลือ ต้าซวนของเขาคงต้องถึงวันวิบัติ
"จะได้พบกันอีกครั้ง" จิตกระบี่เผาฟ้ากับพวกก็ไม่อายที่จะแสดงความหวงแหนอีกต่อไป หันหลังให้คนทั้งหมดโบกมือลา แล้วค่อย ๆ ห่างไกลไป
จะทะเลาะก็ทะเลาะ
จะโต้เถียงก็โต้เถียง
แต่โยวตูกับต้าซวนก็ยังคงเป็นสหายสนิทของกัน
ฝ่ายไหนคือเครือญาติก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญแล้ว ฉู่เซียวคือลูกเขยของต้าซวน นางพญาคือสะใภ้ของโยวตู แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
ยังมีผู้ที่จำใจจากไม่ได้อยู่บ้าง
ดูสิ นางพญาฟีนิกซ์โอบกอดฉู่เซียวไว้ แก้มซบลงที่แผนอกของเขา นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่นางปกครองแผ่นดิน ที่นางไร้ซึ่งความทรนงต่อหน้าสาธารณชนเช่นนี้
เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งต้าซวนต่างได้เห็นสิ่งแปลกใหม่ ในความทรงจำของพวกเขา นางพญาผู้นั้นทรงศักดิ์สง่าเหนือสิ่งใดมาตลอด เมื่อใดที่เคยแสดงท่าทีของหญิงสาวธรรมดาเช่นนี้ กลับชวนให้รู้สึกราวดื่มน้ำหวานอีกแบบ
แล้วเงยหน้ามองเจ้านายผู้ชาญฉลาดกล้าหาญของพวกเขา วงรัศมีเหนือศิราก็เปล่งประกายเจิดจรัสยิ่ง ผู้เด็ดขาดเหนือกาล ผู้กอบกู้ต้าซวน สมแล้วที่จะดำรงนาม "ฮวงหวง" จักรพรรดิแห่งต้าซวน
พระจันทร์เต็มดวง
ยิ่งขัดกับบรรยากาศการจากลาเสียนี่กระไร
แต่ที่ควรจากก็ต้องจาก ต่างคนต่างมีภารกิจของตนเอง เขาต้องกลับต้าฉิน เพื่อทวงคืนเลือดเนื้อให้เหล่าดวงวิญญาณที่ล่วงลับ นางต้องใช้ฐานันดรแห่งนางพญา กู้คืนแผ่นดินที่พังทลาย
แต่ทุกคนต่างรู้ว่า หากนางประสบภัย เขาย่อมเดินทางมาอีกครั้ง และหากเขาตกอยู่กลางเพลิงมหาสมุทร นางก็ย่อมพลีชีพเพื่อช่วยเหลือโดยไม่ลังเล แม้ต้องอาศัยกำลังทั้งแผ่นดิน
กระทั่งฉู่เซียวลับขอบฟ้าไปแล้ว นางพญาฟีนิกซ์จึงหันหลังจากไป มุ่งหน้าสู่นครหลวง แม้เหล่าราชวงศ์จะถอนทัพไปแล้ว แต่ในแผ่นดินต้าซวนยังมีผู้แข็งแกร่งจากโยวไหลหลงเหลืออยู่