ฟิ้ว!
ฉู่เซียวราวกับเงาดำสายหนึ่ง พุ่งทะลุผ่านตรอกซอกซอย
“ท่านอาจารย์ จะวิ่งไปไหน” เบื้องหลัง หลิ่วชิงอีไล่ตามมาติด ๆ
‘จีอู๋เฉิน เจ้าอยู่ที่ไหนกัน’
คงเพราะถูกไล่ล่าจนเริ่มหวาดหวั่น ฉู่เซียวจึงคิดถึงบุตรบุญธรรมผู้นั้นเป็นพิเศษ
แม้ว่าบทละครนี้จะพลิกผันเล็กน้อย แต่ก็ไม่ขัดขวางแผนการวีรบุรุษช่วยสาวงาม!
และเขาก็คือ ‘สาวงาม’ ผู้นั้น
ขั้นกำเนิดแรกเริ่มขั้นเก้า! หากไม่งัดไม้ตาย เขาย่อมสู้หลิ่วชิงอีไม่ได้แน่ ต่อให้ใช้ไม้ตาย ก็มิอาจแน่ใจว่าจะเอาชนะได้ ธิดาคนโตของตระกูลหลิ่วไม่ใช่สตรีอกใหญ่ไร้สมอง ใครจะจัดการใครยังไม่แน่ชัด
หากถูกนางตามทัน เรื่องก็จะแดง
หากเย่โหรวรู้เข้า นางจะตอนเขามิใช่หรือ
“จะหนีไปไหน”
หลิ่วชิงอีเหยียบกำแพงพุ่งตัว พลางสะบัดเข็มบินสามเล่มออกมา
ฉู่เซียวฉากกายหลบ พ้นอย่างเฉียดฉิว
ยังไม่ทันได้สูดลมหายใจ หลิ่วชิงอีก็ไล่ตามมาถึงระยะสามจั้ง ฟาดฝ่ามือข้ามอากาศมาไกล
ทั้งคู่เป็นขั้นกำเนิดแรกเริ่มขั้นเก้าเช่นกัน แต่ลมฝ่ามือของนางนั้นดุดันกว่าเย่เหยามากนัก
อึก!
ฉู่เซียวระดมพลังปราณดำอย่างสุดกำลัง ก็ยังต้านไว้มิได้ ถูกแรงสั่นสะเทือนจนมุมปากมีเลือดไหลซึม
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่ละความตั้งใจที่จะหนี ร่างราวหงส์ฟ้าพลิ้วกายขึ้นไปบนชายคา เผ่นหนีไม่หันกลับมามอง
“คิดจะหนี” หลิ่วชิงอีหัวเราะเยือกเย็น ใต้ฝ่าเท้าดั่งมีสายลมกรรโชก ความเร็วของนางพลันพุ่งขึ้นฉับพลัน
หนึ่งชายหนึ่งหญิง หนึ่งหนีหนึ่งตาม ราวกับภูตพรายสองตน ทะยานตัดผ่านความมืด
ไล่ล่ากันไปหลายสิบลี้ จากในเมืองกว่างหลิงออกมาจนถึงนอกเมือง
ฉู่เซียวรู้สึกปวดเบาขึ้นมา จึงพุ่งเข้าไปในป่าเขาลึก
หลิ่วชิงอีก็หัวแข็งเช่นกัน ล็อกกลิ่นอายไว้แล้ว ไล่ตามอย่างไม่ลดละ
นางเป็นสตรีนิสัยดุดัน ถูกลวนลามแล้วคิดจะหนีง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ