‘หัวใจอยู่ด้านขวา’
เหตุไม่คาดฝันมาเยือนจนฉู่เซียวตั้งตัวไม่ติด วางแผนมาครึ่งคืน กลับแทงผิดตำแหน่ง
แทงผิดยังไม่เป็นไร หลบเส้นชีพจรหัวใจได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่อาจพรากชีวิตผู้บำเพ็ญขั้นคืนสู่ต้นกำเนิดได้
“คาดไม่ถึงสินะ!” ชายคลุมดำยิ้มเหี้ยม พลังปราณดำปะทุพลุ่งพล่าน
ฉู่เซียวถูกกระแทกร่างกระเด็นออกจากศาลาร้างกลางป่า พุ่งชนต้นไม้ใหญ่หักโค่นไปสามห้าต้น
การโจมตีครั้งนี้ทำให้เขาเจ็บปวดแสนสาหัส กล้ามเนื้อและกระดูกแทบปริแตก
ผิดกับบุรุษชุดคลุมดำ ผู้นั้นกลับดำเนินกิริยาดุดันราวมังกรผยองและพยัคฆ์ยาตรา พร้อมพายุไอสังหารพลุ่งพล่าน
นี่คือขั้นคืนสู่ต้นกำเนิด เพียงไม่ใช่จุดตายถูกทำลาย ก็ไม่อาจสิ้นชีพในระยะสั้น
“ผู้บำเพ็ญน้อยผู้โดดเด่นเช่นเจ้า ข้าไม่ได้พบเห็นมาหลายปีแล้ว” ชายคลุมดำยิ้มเยือกเย็น
ยิ้มก็ส่วนยิ้ม
แต่เขาก็อดหวาดกลัวภายหลังมิได้
หากเด็กนั่นแทงไม่ผิดตำแหน่ง เขาคงตายอย่างอเนจอนาถ
ส่วนตอนนี้! แค่รูเลือดรูเดียว หมุนเวียนพลังปราณดำก็ห้ามเลือดแล้ว
“พลาดท่าเสียแล้ว”
ฉู่เซียวซวนเซก้าวหนึ่งกว่าจะยืนมั่น สีหน้าซีดขาวอย่างยิ่ง
เดินเลียบแม่น้ำบ่อยครั้งย่อมมีรองเท้าเปียก คืนนี้เขาพลาดพลั้ง
“ทำให้ข้าบาดเจ็บถึงเพียงนี้ จักให้เจ้าอยู่ก็ไม่สู้ตาย”
ชายคลุมดำราวกับสัตว์ร้ายถลาเข้าสังหาร ไม่ให้โอกาสแก้ตัว ฟาดฟันดาบเข้าใส่ทันที
“ดูสิว่าดาบเจ้าจะแข็งแกร่ง หรือกระบี่ข้าจะคมกว่า” ฉู่เซียวถือกระบี่สองมือ ฟาดฟันดุดัน
เคร้ง!
อาวุธปะทะกัน ประกายไฟกระเด็น และเศษดาบร่วงหล่น
ดาบของบุรุษชุดคลุมดำ หักสะบั้นแล้ว ถูกกระบี่ไม้ท้อฟันขาด
“กระบี่ดี” ชายคลุมดำแม้ประหลาดใจ แต่ก็มิได้ตื่นตะลึงมากนัก
เมื่อครู่ในศาลาร้าง ผู้บำเพ็ญน้อยนั่นใช้กระบี่เล่มนี้ทิ่มแทงทะลวงร่างเขา
พึงรู้ว่าเขายังคงค้ำจุนพลังปราณดำปกป้องกายน่ะ นี่ยังถูกแทงทะลุ ย่อมเห็นประจักษ์ว่ากระบี่นี้ไม่ธรรมดา