ฮึ!
“ปู๊...!”
แรงกดดันแห่งอนัตตาที่พุ่งมาอย่างฉับพลัน พร้อมกันนั้นคือพลังปรากฏที่กวาดไถลผ่านสวรรค์ปฐพี ใหญ่หลวงและกว้างใหญ่ไพศาล
คนนับไม่ถ้วนถูกกระแทกจนล้มคว่ำ ผู้อาวุโสผู้บำเพ็ญสูงส่งยังพอทานด้วยร่างกายได้อยู่ ส่วนผู้ที่รากฐานไม่เพียงพอก็พ่นเลือดนอง กระดูกและเอ็นเนื้อแตกกระจุยเสียงดังกร๊วกกร๊าก
การต่อสู้มืดฟูมืดไปด้วยเลือดหยุดชะงักในพริบตา ไม่ว่าจะเป็นประมุขต้าอวี่ หรือภูตมารวิญญาณและพวก ต่างก็หันมองโดยสัญชาตญาณ
ขั้นอนัตตามาจากไหน ในโลกนี้นอกจากปรมาจารย์เทียนจีจื่อแห่งต้าฉินแล้ว ยังมีผู้บรรลุอนัตตาอีกองค์หนึ่งอีกหรือ สู้กันมาครึ่งคืนแท้ ๆ แต่ไม่มีผู้ใดสัมผัสได้เลย
“เป็นไปได้ไง?” แม้แต่ประมุขเก๋อมังกรหมื่นที่สายตากว้างไกลเพียงใด ก็ยังหน้าเลื่อนลอย ดวงตาเต็มเปี่ยมด้วยความเชื่อไม่ได้
เช่นเขา ผู้อาวุโสรุ่นชางที่รากฐานน่าสะพรึงอีกหลายนาย โดยเฉพาะราชันเลือด บรรพชนขุยซาน และหวงเส่อเหล่าเต้าที่อยู่ในแดนนั้น... ต่างก็อึ้งงันไปตาม ๆ กัน
“เอาเถอะ เจ้าฟันหนึ่งดาบนั้น ฟันออกมาเป็นผู้บรรลุอนัตตาอีกองค์หนึ่งเสียแล้ว” ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ถอนใจ
ฉู่เซียวไม่ตอบว่าอะไร สะดุดก้าวหนึ่งจึงยืนมั่นได้ ดวงตาเบิกแคบจ้องมองก้นสมุทร สีหน้าเหมือนกับเลือดราชันและพวกทุกประการ
ภายใต้สายตาของคนทั้งหลาย ร่างหนึ่งอาบเลือดก้าวออกมาจากก้นสมุทรอันมืดมิดทีละก้าว มองให้ชัดแล้ว มิใช่ใครอื่น หากแต่เป็นหวงหยางเจินเหรินที่เพิ่งถูกฟันสิ้นไปเมื่อครู่นี่เอง
ใช่แล้ว ก็คือนายนั่นแหละ กลับฟื้นคืนชีพอีกครั้ง ไม่เพียงรอดมาได้ หากยังก้าวข้ามขอบเขตนั้นจริง ๆ หยั่งรากลงในแดนอนัตตาอย่างสมบูรณ์
เมื่อได้เข้าถึงขอบเขตในตำนาน แรงปั่นป่วนย่อมไม่เล็กน้อย ทุกก้าวที่เหยียบออกไป ย่ำมิติลี้ลับให้สั่นสะเทือนกึกก้อง
เพราะนายนั้น ทั้งฟ้าปฐพีล้วนท่วมท้นไปด้วยพลังปีศาจ ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติปรากฏเต็มฟ้า บัวดำบานสะพรั่ง ฟ้าผ่าฝนฟ้าคะนอง
“บ้า...บ้าคลั่ง?” ผู้เฒ่าฟูโชวเปล่งเสียงเช่นนั้น แล้วก็ถอยหลังไปครึ่งก้าว หวงหยางเจินเหรินวันนี้ทรงรูปลักษณ์เหมือนกับจอมมารผู้ยิ่งใหญ่แห่งวันวานราวกับหล่อหลอมจากแม่พิมพ์เดียวกัน