มาดูละครกัน!
ชาวโลกที่เพิ่งกลับถึงนครหลวงก็อีกระลอกหนึ่งพากันพุ่งออกประตูเมือง ผู้ใดฝีเท้าไวก็มาถึงเขาเฟิงหมิงแล้ว เงยหน้ามองครั้งเดียวก็เห็นผู้ลักพาตัว
ยืนยันด้วยสายตาแล้ว
ก็ยังเป็นคนเดิมจริง ๆ
"เห็นไหม ใครตกเป็นเหยื่อของคนนี้ ไม่มีสักคนที่ดี" มีคนแซ่ซ้อมเบา ๆ
ถ้อยคำนั้นลงลึกในใจของทุกคน
ทั้งโหวจื้อกับฉู่เฟิงสองครั้งก่อน และเจียงหงส์ในครั้งนี้ ต่างก็มีชื่อเสียงเน่าเหม็นทั้งนั้น
การกระทำของผู้ลักพาตัว พูดใหญ่ ๆ คือทำคุณธรรมแทนสวรรค์ พูดเล็ก ๆ คือปราบปรามผู้ร้ายเพื่อคนดี
"ข้ายินดีขานท่านหนึ่งเสียง...ว่าเฮียใหญ่" ลองดูสิ นี่คือชื่อเสียง ชื่อดีมันมาถึงเองแล้ว!
ร่างแยกฉู่เซียวนั่งสงบนิ่งอย่างมั่นคง มาดภูมิฐานเต็มบริบูรณ์ เสียแต่ยังขาดประโยคหนึ่งว่า: ยอดยุทธ์ไม่กล้ารับ ขนานนามข้าว่าคุณชายน้อยก็พอ
ส่วนเจียงหงส์ก็เหมือนปูหนึ่งตัวถูกมัดห้าทิศ ณ บัดนี้กำลังบิดหน้าเพราะฝันร้าย ฝันว่าถูกคนโยนลงบ่อแมลงพิษ เหล่าแมลงพิษนับไม่ถ้วนกำลังแทะกินเนื้อเลือดของเขา
โครม!
ขอบฟ้าสั่นสะเทือน ราชครูแห่งต้าฉินปรากฏกาย หัวหน้าคนหนึ่งคือเทียนจีจื่อ พร้อมด้วยเทียนชูจื่อ เทียนเฉวียนจื่อ และอวี่เหิงจื่อ
เบื้องหลังยังมีเงาร่างจำนวนมาก ล้วนเป็นศิษย์และแขกเรียกว่าคุณแห่งสำนักปรมาจารย์แห่งชาติ ต่อท้ายคือพวกมาดูความครึกครื้น ไคหยางจื่อกับเยาว์กวงจื่อก็อยู่ในกลุ่มนั้น
ถอย!
ผู้ชมบนเฟิ่งหมิงซานต่างก็รู้หน้าที่เป็นอย่างเคย เปิดทางให้ไกล ๆ หัวใจเล็ก ๆ กำลังเต้นระรัว
เทียบกับสองครั้งก่อน ขบวนมาไถ่ตัวครั้งนี้ยิ่งใหญ่จริง ๆ บุตรทั้งเจ็ดผู้พิทักษ์แผ่นดินแห่งต้าฉิน นอกจากเทียนเสวียนจื่อแล้วมาครบทุกคน
นอกจากนั้นยังมีผู้แห่งรุ่นชางหลายคนที่ก้าวครึ่งฝีเท้าสู่ขั้นอนัตตา คงเพิ่งดื่มสุรารื่นรมย์ในงานวันเกิดไม่นานมานี้ ยังไม่ทันกลับบ้านก็รีบพุ่งมาที่นี่