“ไม่เจอปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติของมังกรมาช้านาน ข้าเริ่มไม่คุ้นชินเสียแล้ว”
“ได้ยินมาว่า หัวเทียนตูปิดด่านฝึกตนมาหลายวันแล้ว หลงจุนถึงกับสละพลังถ่ายทอดวิชาให้”
“ศิษย์ของท่านอาจารย์นั้นแม้แต่ขั้นอนัตตายังฟันขาด แม้จะได้รับการถ่ายทอดวิชา เขาจะลอยขึ้นสวรรค์ได้จริงหรือ?”
ยามค่ำคืนที่มังกรนครแห่งต้าฉิน ยังคงครึกครื้นรื่นรมย์ดั่งเคย ตรอกซอยใหญ่น้อยแน่นิ่งไปด้วยเงาร่างผู้คน โดยเฉพาะแผงชาและร้านสุรา ยิ่งเป็นที่สนทนากันมากที่สุด
ช่วงนี้เรื่องใหญ่เกิดขึ้นมากเหลือเกิน สุ่มหยิบมาเรื่องหนึ่งก็เล่าได้จนน้ำลายฟุ้งกระจาย
ตอนนี้เมื่อพูดถึงผู้มีชะตาฟ้าลิขิต ทุกคนจึงถือเป็นเรื่องขำขันเท่านั้น โลกที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้เป็นใหญ่ หมัดเท่านั้นคือความจริงที่ห้ามปฏิเสธ จะมีอ้อมค้อมอะไรกันนักหนา
รอดูกันเถอะ! ต้าฉินกำลังจะเปลี่ยนแปลง อัจฉริยะผู้ถูกบีบให้ลุกฮือขึ้น ย่อมจะพลิกพล่ำราชวงศ์ที่รุ่งเรืองจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
“ไม่เจอกันไม่กี่เดือน เจ้าชราลงอีกนะ” ราชครูแห่งต้าฉินไคหยางจื่อ โผล่มาจากที่ใดไม่ทราบ เดินออกมายังถนนสายใหญ่
ผู้เดินเคียงข้างนางคือ เหยากวงจื่อ ผู้เพิ่งออกจากด่านปิดเมื่อเมื่อวาน แต่ดวงตาที่เคยแก่กล้ากลับขุ่นมัวลงมากกว่าเดิม
สวรรค์ไม่เอื้ออำนวยต่อมนุษย์จริง ๆ! สู้กันครึ่งชีวิต ขอบเขตก็ไม่เลื่อนขึ้นแม้ครึ่งหน่อย ยังติดค้างอยู่ที่ครึ่งก้าวสู่ขั้นอนัตตา
ด้านข้าง ไคหยางจื่อเองก็อึดอัดไม่ต่างกัน การหลอมรวมวิญญาณล้มเหลว อายุขัยเสียหายมหาศาล ศีรษะแล้วผมขาวโพลนเต็มหัว
ตรงกันข้าม ศิษย์พี่ทั้งหลายของเขากลับเลิศเลอเหนือชน เลื่อนขึ้นถึงขั้นอนัตตากันหมดแล้ว และสิ่งที่ทำให้เขาเชื่อไม่ได้ยิ่งกว่าคือ เทียนจีและเทียนฉวนต่างถูกฟันสิ้น
ด้วยเหตุนี้ เมื่อผ่านสำนักปรมาจารย์ทั้งสอง เขาจึงแวะพำนักสักครู่ เจ็ดปรมาจารย์ผู้พิทักษ์แผ่นดินของต้าฉิน ตอนนี้มีสองคนเดินทางไปก่อนแล้ว
“ว่าไง เวลาที่พวกเราสองคนลงไปนอนใต้ดิน... ฝังรวมกันดีไหม?” เยากวงจื่อยิ้มบาง ๆ ชีวิตของเขาเหลืออยู่ไม่กี่วันจริง ๆ
“อย่างนั้นไม่ได้หรอก” ไคหยางจื่อหัวเราะเช่นกัน “ข้ายังรอขุดหลุมฝังศพพวกเจ้าอยู่เลย”