ลี่ซิงกั๋วจำใจเซ็นสัญญา สัญญาทำเป็นสามฉบับ อู๋จื้อชิวกับลี่หมานชางเก็บหนึ่งฉบับ ลี่อ้ายกั๋วหนึ่งฉบับ และที่ชุมชนอีกหนึ่งฉบับ
เพื่อนบ้านต่างก็ดีใจกับสองสามีภรรยาอู๋จื้อชิว บางคนรู้สึกจริงใจว่าที่พวกเขาส่งลูกจนเรียนจบมหาวิทยาลัยได้นั้นไม่ง่าย บางคนก็แค่มาดูเรื่องสนุก
เรื่องวุ่นวายครั้งนี้ก็จบลงแบบลวก ๆ ชื่อเสียงของสองสามีภรรยาพี่ใหญ่ในย่านนี้เน่าเสียไปหมดสิ้น โชคดีที่พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นคงถูกคนนินทาทุกวันจนแทบตาย
ตอนหัวหน้าชุมชนกลับ ลูกคนที่สามแอบยัดบุหรี่ให้สองกล่อง จะปล่อยให้เขามาเสียเที่ยวเปล่าก็ไม่ได้
อู๋จื้อชิวเห็นเข้า ลูกชายคนเล็กเจ้าเล่ห์ แต่ก็เก่งเรื่องจัดการงานที่สุดเหมือนกัน
ดูพี่ใหญ่ที่อ้างว่าเรียนมหาวิทยาลัยสิ เรื่องมารยาทสังคมแค่นี้ยังไม่เข้าใจ หน่วยงานแบบนั้นของเขา คงอยู่ได้ยากเหมือนกัน
สองสามีภรรยาพี่ใหญ่เซ็นสัญญาเสร็จก็ไป เพื่อนบ้านเห็นว่าไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน
ในบ้านเหลือเพียงครอบครัวของอู๋จื้อชิว
“แม่ เย็นนี้กินอะไรดี หนูไปทำกับข้าวเอง!” ภรรยาลูกชายคนที่สองเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ วันนี้ทำให้พี่ชายสามีเสียหน้า เธออารมณ์ดีมาก
อู๋จื้อชิวยังมึนงงกับการเกิดใหม่ของตัวเอง อยากกลับห้องไปนอน ไม่มีความอยากอาหาร “ตามใจเถอะ! อยากกินอะไรก็ทำอันนั้น!”
พูดจบก็กลับเข้าห้องไป
ภรรยาลูกชายคนที่สองแลบลิ้นให้สามี แม่สามียังเสียใจอยู่หรือเปล่านะ? แต่วันนี้ท่าทีที่มีต่อเธอดีขึ้นมาก ยังให้ทำของที่เธออยากกินด้วย นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่พวกเขากลับมาเกือบครึ่งปีเลยนะ!
