สามีภรรยากินทั้งสี่จานจนเกลี้ยง ลี่หมานชางดื่มเหล้าขาวไปสามตำลึง แก้มแดงปลั่ง
สองแก่จับมือกันเดินกลับบ้าน ใจทั้งคู่อบอุ่น
พวกเขาไม่ได้กลับบ้าน ทองคำยังอยู่ในลานของเฟ่งหลาน เอากลับบ้านไม่ไว้ใจ จึงนอนพักที่ลานของเฟ่งหลาน
ที่บ้าน น้องสามกับเฟิงฉุนนั่งจ้องตากันรอสองแก่กลับมา
ใครจะรู้ว่าฟ้ามืดแล้วก็ยังไม่เห็นคน
“น้องสาว ไปทำข้าวเถอะ พ่อแม่อาจจะไปหาพี่ใหญ่แล้ว!” น้องสามจ้องมองประตูจนตาแทบถลน แต่ก็ไม่เห็นแม้เงาคนกลับมา
“เมื่อวานฉันทำข้าว วันนี้ถึงตานายทำ!” เฟิงฉุนพูดเสียงเรียบ
“ฉันผู้ชายจะไปทำข้าวเป็นอะไร นายทำข้าว ฉันล้างจานได้ไหม?” น้องสามต่อรองกับน้องสาว
"วันนี้เดิมทีนายต้องล้างจาน เมื่อวานฉันล้าง!"
“น้องสาว นายแบบนี้ก็ไม่สนุกแล้ว ต้องคิดให้ละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ?” น้องสามรู้ว่าน้องสาวคนนี้ใจแคบ คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่คิดว่าจะคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้!
“เรื่องที่ฉันเสียเปรียบต้องคิดให้ละเอียดอยู่แล้ว ถ้านายเสียเปรียบ ฉันไม่คิดก็ได้!”
น้องสามอึ้งไปชั่วขณะ ไม่เอาล่ะ! เขาไม่กินข้าวที่บ้านแล้ว! เขาจะไปหาเหม่ยนา
เขาไม่อยู่บ้าน ดูซิว่าน้องสาวจะคิดเล็กคิดน้อยกับใคร
น้องสามสะบัดมือเดินจากไป เหลือหลี่เฟิงฉุนนั่งโมโหอยู่คนเดียว เมื่อกี้ไม่ยอมตกลงกับพี่สาม ให้พี่สามล้างจานก็ดี! ตอนนี้ต้องทำคนเดียวทั้งหมด
ฝั่งบ้านพี่ใหญ่ หวังเยว่หน้ายาวเหมือนเทือกเขานอกเทือกเขา กำลังทำกับข้าวให้สองแก่
สองแก่วันนี้นั่งดูทีวีมาทั้งวัน ในทีวีมีหมูสามชั้นอบซีอิ๊ว ปลาอบซีอิ๊ว เครื่องในตุ๋น เกี๊ยว ดูแล้วหอมน่ากินเหลือเกิน