เขาไม่ใช่ผู้เล่นที่ทุ่มเงินจริงจัง ก็ไม่ใช่มืออาชีพระดับเทพ เขาจึงได้แต่เลือกคู่หูเด็กสาวที่ประหยัดที่สุดเท่านั้น
จากคำแนะนำในบอร์ดฟอรัม มีเพียงวิล่าเท่านั้นที่เข้าเกณฑ์ สาเหตุหลักคือร่างกายแข็งแรง นิสัยร่าเริง แถมทนทานใช้งานได้ดี ในช่วงต้นเกมพอจะช่วยได้บ้าง ไม่ถึงกับสู้มอนสเตอร์ระดับต่ำสุดไม่ได้
สาวน้อยฟรีอีกสามคนนั้นช่างน่าเวทนา! เผลอแป๊บเดียวก็กล้าตายให้ดูได้...
บริษัทผู้ผลิตเกมก็แค่อยากขายหินคืนชีพเพื่อรีดเงินจากกระเป๋าผู้เล่น คนฉลาดอย่างเราไม่หลงกลหรอก
โรลันด์กวาดสายตามองใบหน้าเด็ก ๆ ที่อยู่ตรงหน้าไม่กี่คน ผมสีต่างกัน เชื้อชาติแตกต่างกัน เด็กสาวแต่ละคนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว หน้าตาสวยเกินค่าเฉลี่ยไปมาก จะเรียกว่าหนึ่งในหมื่นก็ไม่เกินจริง ยากที่จะจินตนาการว่าเมืองเล็ก ๆ ของมือใหม่แห่งนี้จะรวมเด็กสาวคุณภาพสูงมากมายขนาดนี้ไว้ได้
ผู้เล่นตอนแรกคิดว่านี่คือการจัดเตรียมอย่างจงใจของทางบริษัท
อันที่จริง นี่คือปมปริศนาของเนื้อเรื่อง วัดแม่ชีเมืองพลบค่ำคือสถานีกลางที่สำคัญขององค์กรสวัสดิการทั่วประเทศ พวกเขาคัดเลือกเด็กสาวที่เหมาะสมเพื่อปรนนิบัติชนชั้นสูง เพื่อแลกกับเงินบริจาคและเงินสนับสนุนที่มากขึ้น
เขานับจำนวนอย่างไม่ใส่ใจ:"เจ็ดคน?"
"ยังมีเกรซ่าจะไปด้วย"แม่ชีชราเอ่ยเสียงแหบพร่าเบา ๆ
"ช่วงนี้อากาศหนาว พวกเธอใส่เสื้อผ้าน้อยเกินไป ขอเตรียมเสื้อหนา ๆ ให้ด้วย เด็ก ๆ ร่างกายไม่แข็งแรง เดี๋ยวจะป่วยง่าย...รวมถึงรองเท้าด้วย เดินเท้าเปล่าจะทำให้การเดินทางช้าลงมาก เผลอเหยียบหินแหลมคมแล้วบาดเจ็บจะยุ่งยาก...แล้วถ้ามีคนพลาดพลั้งสูญหายไปล่ะ?"โรลันด์ตั้งคำถามหลายข้ออย่างสมเหตุสมผล
"คุณแค่รับประกันว่าส่งถึงหกคนก็ถือว่าทำภารกิจสำเร็จ ค่าตอบแทนจะไม่ขาดแม้แต่สตางค์เดียว"สายตาของแม่ชีชราลึกล้ำ ชีวิตอันมีค่าหนึ่งชีวิต กลับถูกพูดถึงราวกับไม่สำคัญ พร้อมจะทิ้งได้ทุกเมื่อ
หัวใจของโรลันด์เย็นเยียบ:"ผมจะพยายาม...เส้นทางไกล ต้องค้างคืนกลางป่า เตรียมเสบียงให้พร้อมด้วย..."
"วัดแม่ชีของเราไม่ได้ร่ำรวยอะไรนัก..."
แม่ชีชราหาข้ออ้างให้ความตระหนี่ เสบียงที่หยิบยื่นให้แทบน่าสงสาร อาหารหลักคือขนมปังดำแข็งพอใช้เป็นอาวุธได้ แถมน่าจะพอให้เด็กเจ็ดคนกินได้แค่หนึ่งสัปดาห์ กระบอกน้ำสองใบ ต้องสลับกันใช้ ผ้าห่มคนละผืน ใช้ห่มกันหนาวได้ หรือปูพื้นนอนก็ได้ แถมชามดินเผาคนละใบ ดูไปดูมาช่างเหมือนขอทานกลุ่มหนึ่ง
โชคดีที่เด็กสาวทั้งเจ็ดคนได้รองเท้าคนละหนึ่งคู่
พื้นรองเท้าทำจากวัสดุสไลม์ ด้านบนเป็นผ้าใบ หน้าตาคล้ายรองเท้าผ้าใบในโลกความเป็นจริง
ราคาในร้านโดยทั่วไปไม่เกินหนึ่งเหรียญเงิน รุ่นสำหรับเด็กจะถูกกว่าด้วยซ้ำ
พวกเธอต่อแถวยาวอยู่ข้างบ่อน้ำ ล้างเท้าเล็ก ๆ ที่เปื้อนสกปรกให้สะอาดก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนเป็นรองเท้าใหม่
อุปกรณ์ตั้งต้นช่างน่าอนาถถึงขนาดคนนอกอย่างเราเห็นแล้วยังทนไม่ได้ อันที่จริงมันคือกลเม็ดรีดเงินตามแบบฉบับของบริษัท รู้นะว่าการขายเครื่องแต่งกายให้เด็กสาวคู่หูนั้นเป็นรายได้ก้อนโต!
โรลันด์ยืนดูอยู่ข้าง ๆ อย่างสงบตลอด:"พวกคุณไม่เตรียมเต็นท์มาด้วยเหรอ ถ้าฝนตกจะทำยังไง?"
"ระหว่างทางมีหมู่บ้าน โรงเตี๊ยม พวกคุณแวะเติมเสบียงระหว่างทางได้ อากาศไม่ดีก็พักสักสองสามวัน รับประกันว่าไปถึงก่อนสิ้นเดือนตุลาคม"แม่ชีชราเปิดเงื่อนไขภารกิจแบบผ่อนปรน รอยยิ้มปลอม ๆ มองไปที่เด็กสาวทั้งหลาย:"ขอเทพเจ้าคุ้มครองแกะผู้บริสุทธิ์ให้พ้นจากความทุกข์ทรมานแห่งชะตากรรม..."
"พวกเธอเป็นคน!"โรลันด์กลั้นคำพูดไว้ในลำคอ น้ำเสียงเย็นชาเปลี่ยนเป็นอีกประโยค:"ออกเดินทางตอนนี้เลย!"
ช่วงต้นเกม เวลามีค่ายิ่งกว่าทอง การแข่งกับเวลาก็ยังถือว่าน้อยไป แม้ตอนนี้จะเป็นช่วงบ่ายแล้วก็ไม่อาจรอต่อไปได้อีกวัน เขาต้องรีบหาพลังที่จะสั่นคลอนชะตากรรมให้ได้
ศัตรูแรกที่ขวางหน้า แม่ชีเกรซ่า
แม่ชีสาวที่ถูกคลุมด้วยชุดคลุมสีดำทั้งตัว เผยเพียงดวงตาสีเทาแกมเขียวคู่หนึ่งไว้สังเกตโลกภายนอก ทุกอิริยาบถเผยความลึกลับ จากรูปตัวละครที่เปิดเผยในบอร์ดฟอรัม ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นสาวงาม หน้าตาแปดคะแนนขึ้นไป มีข่าวลือว่าเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของแม่ชีชรามาเลน ทายาทของวัดแม่ชีเมืองพลบค่ำ เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดที่รู้ความลับบางอย่าง รูปร่างที่ดูบอบบางราวกับจะปลิวไปตามลม แต่แท้จริงแล้วเลเวลอาชีพนั้นไม่ควรดูถูก ร่างกายที่ผ่านการเสริมพลังด้วยเวทศักดิ์สิทธิ์นั้น เหนือกว่าระดับที่ผู้เล่นในตอนนี้จะรับมือได้ แม้แต่การโจมตีฉุกเฉินก็ไม่มีทางชนะได้
อย่างน้อยต้องมีเลเวลต่อสู้ถึงห้า ฝึกกระบี่พื้นฐานจนถึงขั้นเชี่ยวชาญ ประกอบกับการวางแผนอย่างแยบยล ถึงจะมีโอกาส
โรลันด์นึกขึ้นได้ เปิดแผงสถานะขึ้นมา มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่มองเห็นม่านแสงโปร่งแสง รายละเอียดตัวเลขต่าง ๆ ปรากฏชัดเจน
ตอนนี้เลเวลต่อสู้เริ่มต้นของตัวละครเป็นศูนย์ ค่าพื้นฐานร่างกาย พละกำลัง ความว่องไว ล้วนเป็นเจ็ด
ตามกฎของเกม ค่าเฉลี่ยพื้นฐานของผู้ชายปกติคือหก ผู้หญิงปกติคือห้า ตัวเอกเป็นชาวรอด สกิลประจำเผ่าทำให้ค่าพื้นฐานทั้งหมดเพิ่มหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงสามารถทำภารกิจได้ง่ายขึ้น เลื่อนขั้นเป็นนักผจญภัยระดับเงิน
นอกจากค่าพื้นฐานแล้ว ยังมีค่าซ่อนเร้น—การรับรู้ เสน่ห์ โชค ค่าพวกนี้ไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ โดยพื้นฐานแล้วจะคงที่ ทำได้แค่ใช้ยา หรือเวทเสริมพลังเพิ่มชั่วคราว รวมถึงค่าพิเศษ—เกี่ยวกับสายผู้ใช้เวท พลังจิต พลังเวท สติปัญญา
เปิดช่องอุปกรณ์ ก็พบข้อผิดพลาดที่ไม่รู้จักอีกครั้ง
โรลันด์ทำได้แค่ใช้วิธีดึกดำบรรพ์ที่สุดในการตรวจสอบ ชักดาบที่คาดเอวออกมา ใบมีดชี้ขึ้นสู่ท้องฟ้า
เหล็กกล้าคุณภาพดีไร้รอยบาก ตามกฎถือเป็นอาวุธธรรมดาระดับสีขาว อุปกรณ์มือใหม่จะคาดหวังอะไรมากไม่ได้ เสื้อเกราะหนังที่สวมอยู่น่าจะป้องกันได้พอสมควร สีขาวเหมือนกัน รองเท้าหนังที่สวมอยู่ใช้บ่อยเกินไป สึกหรอพอควร ประมาณว่าเป็นระดับสีเทาอ่อน จำเป็นต้องดูแลรักษาหรือเปลี่ยนใหม่หลังจบภารกิจ ไม่งั้นอาจพังได้ เสื้อผ้า กางเกง ถุงเท้า เข็มขัด ไม่นับเป็นอุปกรณ์ จัดเป็นของเบ็ดเตล็ด
ของที่มีคุณค่าจริง ๆ คืออุปกรณ์จารึกอักษรระดับสีน้ำเงินสองชิ้น กริชที่แม่แอนนาให้เป็นของขวัญวันบรรลุนิติภาวะ—ผู้พิทักษ์สีเงิน ซ้อนทับอักษรรูนเรืองแสงและอักษรรูนชำระล้าง ตัววัสดุเป็นเงินบริสุทธิ์ผสมมิธริล เป็นไอเทมสำคัญสำหรับภารกิจช่วงกลางเกม ซื้อขายแลกเปลี่ยนไม่ได้ ของประเภทเดียวกันราคาไม่ต่ำกว่าห้าสิบเหรียญทอง
อุปกรณ์พับพื้นที่ที่นักผจญภัยระดับสูงต้องมี—กระเป๋าเวท พื้นที่ภายในขึ้นอยู่กับจำนวนอักษรรูนพับพื้นที่ที่ซ้อนทับ รุ่นยอดนิยมในตลาดทั่วไปซ้อนทับอย่างน้อยสองครั้ง ให้พื้นที่เดิมสี่เท่า ปกติจะเพิ่มอักษรรูนลดน้ำหนักเพื่อลดน้ำหนักในสัดส่วนที่เท่ากัน ราคาตลาดประมาณยี่สิบถึงสามสิบเหรียญทอง
โรลันด์เคยเป็นคุณชายตระกูลขุนนาง กระเป๋าเวทที่พกติดตัวจึงไม่ใช่ของธรรมดา เป็นของชั้นดีที่ซ้อนอักษรรูนพับพื้นที่สามครั้ง ให้พื้นที่เดิมแปดเท่า แทบไม่มีวางขายในตลาด มีแต่ในงานประมูลเท่านั้นถึงจะเห็นเป็นครั้งคราว และมักประมูลได้ในราคาสูงถึงร้อยเหรียญทอง
เขาตั้งใจเปิดอุปกรณ์พับพื้นที่ตรวจสอบ พบเงินสดอยู่ไม่น้อยโดยไม่คาดคิด รีบนับไม่ทัน เดาเอาคร่าว ๆ ว่าน่าจะมีเงินไม่กี่สิบเหรียญเงิน ปนกับเงินทองหกเจ็ดเหรียญ
สำหรับครอบครัวสามัญชนทั่วไป จำนวนนี้ต้องถือว่าเป็นเงินก้อนโตแน่นอน