จวนโหวเจิ้นหนาน อันหนิงนั่งเงียบ ๆ อยู่ในลานเรือนเพียงลำพัง ดื่มด่ำกับข่าวดีอันชวนให้สะใจนี้
ชาติก่อนก็เกิดกบฏทางตะวันตกเฉียงใต้เช่นกัน เพียงแต่คนที่ไปปราบกบฏไม่ใช่หลี่ฉงซาน
คนผู้นั้นก็เป็นแม่ทัพคนหนึ่ง ฝีมือดีกว่าหลี่ฉงซานอยู่บ้าง อีกทั้งยังรอบคอบ แม้สุดท้ายจะพลาดท่าอย่างหนักเหมือนกัน
แต่ศึกครั้งนั้นก็ชนะจริง ๆ เพียงแต่กว่าจะชนะได้ก็แสนยากลำบาก
ส่วนชาตินี้ อันหนิงแค่ส่งคนไปกระซิบข้างหูที่ปรึกษาของบิดาแท้ ๆ ไม่กี่คำ บิดาก็เสนอตัวไปสนามรบเอง
พูดตามตรง อันหนิงเคยคิดถึงความเป็นไปได้หลายอย่างของหลี่ฉงซาน แต่ไม่เคยนึกเลยว่าเขาจะไร้ความสามารถถึงเพียงนี้ ไม่เพียงรบแพ้ ยังถึงกับตายอีกด้วย
อันหนิงเริ่มสงสัยแล้วว่า ตำแหน่งแม่ทัพของหลี่ฉงซานได้มาอย่างไรกันแน่ คงไม่ได้แอบอ้างเอาความดีความชอบของคนอื่นมาหรอกกระมัง?
สิ่งที่อันหนิงไม่รู้ก็คือ นางเดาถูกอยู่บ้างจริง ๆ ตำแหน่งแม่ทัพของหลี่ฉงซานได้มาจากการแอบอ้างความดีความชอบของผู้อื่นจริง ๆ
คนผู้นั้นยังเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายที่หลี่ฉงซานเคยสนิทสนมด้วย ทว่าอำนาจช่างทำให้จิตใจคนแปรเปลี่ยน ต่อให้เป็นพี่น้องแท้ ๆ พอถึงคราวพิจารณาความดีความชอบเพื่อปูนบำเหน็จ
หลี่ฉงซานก็ยังลงมือสังหารอีกฝ่ายอย่างเลือดเย็น จึงได้ฉายาแม่ทัพหลี่มา น่าเสียดาย ของปลอมก็ยังเป็นของปลอม
หลายปีมานี้หลี่ฉงซานก็หวาดหวั่นไม่เป็นสุข กลัวว่าฐานะของตนจะไม่มั่นคง เขารู้เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หลูซื่อทำอยู่