สิ้นเสียงของชื่อทู่
ราวกับเป็นการยืนยันคำพูดของชื่อทู่
รถบัญชาการของหลินลู่ที่หัวขบวนค่ายบีบแตรขึ้นมาทันที
เสียงแตรดังก้องไปทั่วค่าย
เสียงของเสี่ยวลิ่วส่งผ่านลำโพงจากรถคันแรก
「ประกาศด่วน! สมาชิกทุกคน เก็บข้าวของ อีก 10 นาทีออกเดินทาง!」
「ย้ำ ภายใน 10 นาที ทุกคนขึ้นรถ ออกจากค่าย!」
ไม่มีใครบ่นสักคนในค่าย
ทุกคนเริ่มเก็บข้าวของอย่างเร่งรีบ
พี่มีดสะดุ้งตื่นจากในเต็นท์ รีบพาภรรยาขึ้นรถ
จากนั้นก็สั่งให้ลูกน้องเก็บเต็นท์
อีกด้านหนึ่ง หูยาหยานั่งอยู่หลังพวงมาลัย ส่วนหลี่ซือฉีที่นั่งข้างคนขับยังพูดอะไรบางอย่างอยู่
เฉินโม่ขึ้นนั่งที่คนขับ สตาร์ตรถ แล้วค่อย ๆ ขับเข้าไปใกล้รถคันแรก
เงาดำขาววูบผ่านนอกหน้าต่างรถ
ชื่อทู่กระโดดเข้ามานั่งที่เบาะข้างคนขับอย่างมั่นคงแล้ว
มันหย่อนก้นลงนั่ง
กางเกงขาสั้นสีชมพูลายฉูดฉาดตัวนั้นสะดุดตาเป็นพิเศษในความมืดสลัว
มันแกว่งกีบลาไปมา กระจกหน้ารถก็พลันถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทา ตัดสายตาจากภายนอก
「เร็วเข้า เร็วเข้า!」
ชื่อทู่เร่งเร้า
ขบวนรถเริ่มเคลื่อนตัวอย่างช้า ๆ ในความมืด
รถดัมพ์ของเฉินโม่ยังคงอยู่ตำแหน่งเดิม
ตรงกลางขบวน
ด้านหน้ามีรถของผู้เหนือมนุษย์หลายคัน
รวมถึงรถส่วนตัวอีกหลายคัน
ด้านหลังเป็นรถบัสคันนั้น และรถจักรยานยนต์อีกหลายคัน
เฉินโม่หันไปมองลา
「ก่อนหน้านี้นายบอกว่าจะช่วยให้ฉันเป็นผู้เหนือมนุษย์」
「เมื่อไหร่ล่ะ?」
ชื่อทู่หยิบมันฝรั่งออกมาลูกหนึ่ง แล้วกัดไปเกือบครึ่งลูก