เฉินโม่ฝืนลุกขึ้นจากพื้น แล้วได้ยินเสียงส่งกระแสจิตของชื่อชื้อ
ใช่! มีบางอย่างผิดปกติ!
การชอปปิง ซื้อแล้วซื้ออีก แขนหกข้าง... เบาะแสเหล่านี้ผุดวาบขึ้นในสมองไม่หยุด
พลังเหนือมนุษย์สีเงินทั่วร่างไหลบ่าไปยังมีดผ่าตัดในมือ
“มอ——!”
ต้าเหนียวที่ฟื้นคืนสภาพแล้วคลุ้มคลั่งเต็มที่ เขาคว้าโซฟาจากร้านค้าข้าง ๆ แล้วทุ่มใส่ตัวประหลาดหกมือสุดแรง
ขณะเดียวกัน พลังเหนือมนุษย์สีเหลืองดินก็ปะทุออกมาจากทั่วร่าง
ขนสีดำบนหัวขนาดมหึมาพุ่งทะลุผิวหนังออกมาทันที พริบตาเดียวหัวทั้งหัวก็กลายเป็นหัวกระทิงดำขนาดยักษ์
เขาคู่บนหัวหนาใหญ่และดำสนิทยิ่งกว่าเดิม
มันคำราม แล้วพุ่งเข้าใช้เขาขวิดสัตว์ประหลาด
สัตว์ประหลาดถูกโซฟากระแทกจนเซ ต้าเหนียวก็ใช้เขาขวิดเข้าที่หน้าอกของมันพอดี
แทงทะลุเข้าไปอย่างแรง!
ตัวประหลาดหกมือใช้สองมือคว้าเขากระทิง แล้วชูต้าเหนียวขึ้นจากพื้นทั้งอย่างนั้น
มือสองข้างตรงกลางพุ่งออกมาราวสายฟ้า คว้ามือใหญ่ของต้าเหนียวที่พยายามดิ้นรนตอบโต้ไว้
ส่วนอีกสองมือกลายเป็นเงาพร่ามัว ระดมทุบหน้าท้องของต้าเหนียวอย่างบ้าคลั่ง
เสียงทุบหนักทึบดังไม่ขาดสาย ต้าเหนียวครางด้วยความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อวัยวะภายในที่แหลกเละถูกพ่นออกจากปากไม่หยุด
เสียงทุบหนักทึบดังไม่ขาดสาย ต้าเหนียวครางด้วยความเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสี่ยวหย่าปรากฏตัวด้านหลังสัตว์ประหลาดในพริบตา ขายาวกวาดเตะเข้าที่ด้านข้างของหัวโตมหึมา
สัตว์ประหลาดเจ็บจนชะงัก มือทั้งสองยังหิ้วต้าเหนียวที่ไม่รู้เป็นตายไว้
มืออีกสี่ข้างกลายเป็นเงาพร่ามัว พุ่งปะทะกับการโจมตีที่เสี่ยวหย่าปรากฏตัววูบไหวไม่หยุด
“ปัง! ปัง! ปัง!”
........
เวลานี้เฉินโม่ค่อย ๆ หลับตาลง
เศษเสี้ยวความทรงจำลอยวูบผ่านอากาศเข้าสู่สมองของเขาทีละชิ้น