“ต้าเหนียว กลับมา”
เมื่อได้ยินหลินลู่พูด ต้าเหนียวชะงักไปอย่างไม่เต็มใจ เขาถลึงตามองอีกฝ่าย ก่อนถอยไปยืนข้าง ๆ
จ้าวซานเหอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วมองซุนฮ่าวที่ยังคงวางท่าเย่อหยิ่งอยู่ตรงนั้น
ซุนฮ่าวเป็นผู้เหนือมนุษย์หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมขบวนรถ
ลำดับสองผู้ฟังเสียงวายุ เป็นลำดับที่เก่งทั้งการรับรู้และการต่อสู้
เขาเป็นหนึ่งในผู้ทดลองเหนือมนุษย์กลุ่มแรกที่ฉางหมิงสร้างขึ้นด้วยยาปลุกพลัง
เพราะเคยอยู่ขบวนรถหลักมาหลายวัน นิสัยจึงหยิ่งยโสสุดขีด
ตลอดทางเขาคอยชี้นิ้วสั่งซูติ้งชวน เห็นได้ชัดว่าดูแคลนคนพิการอย่างเขา
ส่วนกับจ้าวซานเหอ เขายังพอรักษามารยาทต่อหน้า ไม่กล้าทำอะไรเกินเลยนัก
ตามเหตุผลแล้ว ในฐานะหัวหน้าทีม เวลานี้เขาควรออกหน้าตำหนิลูกน้อง แล้วกล่าวขอโทษหลินลู่
แต่เขาเปลี่ยนใจแล้ว จ้าวซานเหอหยิบบุหรี่ออกมาจุด ก่อนโบกมือให้ซูติ้งชวนที่อยู่ข้าง ๆ
บางครั้ง คนชั่วก็ต้องให้คนชั่วด้วยกันจัดการ
ขบวนรถประกายไฟไม่ใช่พวกใจดีอะไร
ปล่อยให้ไอ้หนุ่มที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเจ็บตัวสักหน่อย ยังได้ผลกว่าพูดเป็นหมื่นคำ
จ้าวซานเหอพ่นควันเป็นวง น้ำเสียงเรียบเฉย
“ซุนฮ่าว พูดให้น้อยหน่อย”
เมื่อเห็นว่าหัวหน้าทีมไม่ได้โกรธเท่าไร ซุนฮ่าวก็ยิ่งมั่นใจว่าขบวนรถประกายไฟเป็นแค่พวกไร้ค่าอาศัยใบบุญคนอื่น
“หัวหน้าทีม ผมก็คิดถึงขบวนรถเรานะครับ
“ยกพวกผู้ลี้ภัยนี่ให้พวกเขาไป ใครจะไปรู้ว่าพวกเขาจะเอาเสบียง...”
เขายังพูดไม่ทันจบ